Ik ben een meisje van 16 op het vwo. Al een tijd geleden ben ik erachter dat mijn vader, mijn vader niet is. Nog nooit ben ik zo opgelucht geweest.
En ik ben stiekem ook heel blij dat ik mijn moeder nu eindelijk eens uit de doeken kan doen hoe erg ik haar heb teruggepakt, nog voordat ik het zelf wist.
Mijn moeder is echt een heel knappe vrouw, maar heel erg bazig en achterbaks. Ik ben er al tijden achter dat ze mijn vader bedonderd, en erg ook. Ze moet voor haar werk vaak weg naar het buitenland. Iedere 2 maanden moet ze wel 2 weken weg. Maar dan doet ze het ook met andere mannen. Ik was echt heel verdrietig. Ik wilde wel iets zeggen tegen mijn vader, maar dan doe ik hem pijn en maak ik een huwelijk kapot, en ik durfde ook niet echt iets te zeggen. Dus ik heb braaf mijn mond gehouden.
Ik slaap zo lang ik weet bij mijn vader in bed, aan mijn moeders kant. Dat kan best, want het is echt zo'n bed met 2 matrassen, en je heb dus echt 2 helften met aparte lakens en zo. Ik voel me best vaak alleen, mijn moeder is altijd weg en nooit aardig, en ik voelde me echt heel schuldig tegenover mijn vader, dus ik hou hem dan een beetje gezelschap. Hij kwam mijn moeder tegen toen hij pas 19 was, en zij was al 34. Ze bleven bij elkaar. Misschien was ze toen veel aardiger en niet zo bazig. Ik lag dus weer bij pa in bed, het was precies de dag nadat ik 13 werd, en mijn moeder vond me weer eens niet interessant genoeg om met mijn verjaardag thuis te zijn. Nu praat ik best veel met hem, en nu had ik echt zo'n verhaal half verzonnen(ik voel me echt alleen, alleen vind ik het niet zo erg), en toen was ik tegen hem aan gaan liggen. Ik viel echt in zijn armen in slaap. Die ochtend werd ik dus eerder wakker dan hij, want er prikte iets groots en hards in me dij, en toen heb ik hem een beetje speels wakker gekust en zo. Een uur later prikte er weer iets, alleen was het dit keer niet in mijn dijbeen. Het was echt heel lekker.
Ik voelde me een tijdje echt heel schuldig omdat ik me niet vies voelde. Heel raar. Ik was wel even heel bang dat ik zwanger zou zijn, maar gelukkig niet. Ik vroeg mijn moeder gelijk de pil toen ze terugkwam, zogenaamd voor krampen bij ongesteldheid, maar eigenlijk gewoon dat hij en ik ongestoord onze gang konden gaan. Steeds deden we zo normaal mogelijk, en altijd als we alleen waren konden we lekker onze gang gaan. Ik voelde me echt niet schuldig tegen niemand, en helemaal niet tegen mijn moeder, en mijn vader ook niet meer, want ik had hem toen wel verteld wat mijn mam allemaal deed. Maar ik denk dat hij wel getroost was door mij. Het is echt een heel knappe man, ik houd veel van hem, en ik kan er niet tegen om hem verdrietig te zien. Hij is te goed en te lief.
Toch bleef er altijd wel iets knagen, want hoe kun je met je eigen vader naar bed en het lekker vinden? Ik kreeg echt zo'n naar gevoel, en toen heb ik het mijn moeder gewoon gevraagd. Ze heeft niet eens proberen te ontkennen! Ze zei alleen van ja hoor eens snotneus, ik heb er altijd voor gezorgd dat je niets tekort kwam, er is toch een vader met geld voor je? Ik kan nog steeds niet erover praten zonder heel kwaad te worden. Gewoon omdat ze toen geen geld had is ze maar met iemand samen gegaan voor het geld omdat ze zwanger was en van een ander ook nog, terwijl ze met iedereen in bed lag. Mijn eigen moeder is heel knap, bazig, achterbaks, en ook nog een hoer. Dat flapte er gewoon uit, en dat had ik beter niet kunnen doen. En toen dat ik haar man had afgepakt. Grootste ruzie in huis. Morgen de uitslag van de vaderschapstest. Alleen weet ik die al. Nu kijken hoe iedereen gaat reageren, want die del hang het aan de grootste klok. Snel school afmaken en emigreren. Kunnen we samen ongestoord verder. Hij en ik willen dat graag.
Recente reacties
1 dag 12 uren geleden
3 dagen 12 uren geleden
5 dagen 15 uren geleden
5 dagen 17 uren geleden
1 week 3 dagen geleden
1 week 4 dagen geleden
1 week 5 dagen geleden
2 weken 1 dag geleden
2 weken 1 dag geleden
2 weken 1 dag geleden