Februari 2012

254156904

Posted ma, 20/02/2012 - 23:16 by Raymond24

Ik heb op dit moment geen werk en dat is mijn eigen schuld. Ik heb in 2011 twee keer ontslag genomen omdat het werk mij niet beviel. Ik heb ook een eigen bedrijf en alles wat ik wil, dat gaat om steeds een andere reden niet lukken. Ik heb een hele lieve vrouw, die veel te goed voor me is. En we hebben een gelukkig leven. Nu heb ik het gevoel dat ik haar grandioos in de steek laat omdat het me niet lukt om een baan te vinden. De kans is groot dat we binnenkort onze huurwoning uit moeten. Ze blijft in mij geloven en het maakte me zo angstig. Bang om alles te verliezen, ook het geloof in mezelf. Ik doe nog steeds mijn best om het tij te keren, want opgeven doe ik niet. En wat ik heb wil ik niet verliezen. Had ik maar een baan of gaat het zakelijk maar voor de wind, dan hoef ik die angst ook niet te hebben. Vraag me ook af of ik nu gestraft wordt voor de beslissingen die ik heb genomen. Heb er geen spijt van, wel van het feit dat ik niet eerst iets anders heb gezocht of de juiste mensen heb gevonden om mijn zakelijke ideeen uit te laten komen. Er zijn ergere dingen op de wereld, alleen dit is iets wat mij aangaat. Ik kan het mezelf niet vergeven als dit fout af loopt. Wie wel? Ik zou alles wat ik lief heb, kapot maken.

283849084

Posted ma, 20/02/2012 - 17:51 by Anoniem

We zijn nu vrienden. Na de jaren waarin we onafscheidelijk waren verliet je onze liefde voor haar. Je wisselde me in, net alsof onze magie met het bonnetje naar de winkel kon terugbrengen. Ik hou nu van hem. Wist je dat ik zwanger ben? Een kleine engel groeit nu in me.
Maar telkens, bij onze gezamenlijke feestjes, etentjes en weekenden, dan kijk je met zoveel liefde naar haar. Je ogen stralen. Jullie lijken elkaar te kunnen ademen. Bij die glinstering in je ogen krimpt mijn hart in elkaar. Waarom zij en niet ik?

419495914

Posted do, 16/02/2012 - 15:33 by Anoniem

Lieve B, ik weet dat jij weg bent bij je partner, ik weet ook waarom. Ik heb dezelfde gevoelens voor jou. Alleen het kon niet en kan misschien nog niet. de gevoelens zijn er al een paar jaar, af en toe met een feest lekker tegen elkaar aanhangen, arm in arm. Wetend dat we meer willen.. maar ook dat dat niet kan, wetende dat de familie van... dit nooit kan accepteren, logisch natuurlijk....

Jij weet vast wie ik ben, laat alsjeblieft iets horen.

xxx

787407581

Posted di, 14/02/2012 - 13:29 by Anoniem

Echte vriendschap,

Wat is echte vriendschap? moet je elkaar dan vaak zien? veel spreken? Nee geen van dit.....Vriendschap is er of is er niet, vriendschap moet lopen zoals die is, voor de lol maar er ook voor elkaar zijn wanneer het nodig is.

Ik kan zeggen ik heb een echte vriendin, één die mij begrijpt en ik begrijp haar. Zo spreek je elkaar een half jaar niet en zo zit je bij elkaar aan de koffie voor steun in de lastige tijden van het leven.
Ik vond het vervelend om naar haar toe te stappen, wilde niet weer met problemen komen. Maar o wat ben ik toch blij dat ik het gedaan heb! Je gaf me precies wat ik nodig had, je sprak met me en gaf me ook door jou ervaringen in het leven precies de juiste worden. Ik wist wel dat je mij zou begrijpen, waarom heb ik zolang getwijfeld voor dat ik met je sprak? We weten allebei hoe we over elkaar denken, Ik zie dat je gellukig bent met je leven zoals je het leidt, maar kan niet anders zeggen,

Ik vind je een topper! en ben blij dat ik kan zeggen jij bent een echte vriendin voor mij!!

We hebben elkaar een aantal jaren niet meer gesproken, je was even uit mijn leven verdwenen, maar nooit uit mijn gedachte! Ik ben blij dat je alweer een paar jaar in mn leven bent, het ene moment misschien wat meer dan het ander, maar een vriendschap die moet lopen en wij zien elkaar wel weer. éen ding weet ik zeker aan jou heb ik een vriendin voor het leven.

Ik ben blij dat jij jij bent, Ik ben blij dat ik ik bij jou kan zijn.

Lieve K, ook al zijn sommige dingen misschien onmogelijk je moet één ding weten stiekum hou ik van jou!!

liefs van mij

954108169

Posted zo, 12/02/2012 - 20:25 by Anoniem

Soms voelt het alsof ik aan de liefde van één vrouw niet genoeg heb... Ik heb 2 of 3 vrouwen nodig die van me houden, echt houden. x)

721455947

Posted do, 09/02/2012 - 22:33 by Anoniem

Wat is erger: dat ik wil dat jij niet meer thuis komt of dat ik niet meer wakker word

880412715

Posted do, 09/02/2012 - 19:52 by Anoniem

ik haat mijn leven zoals het is. Natuurlijk zijn er positieve dingen, maar over het algemeen haat ik het. Ik ben biseksueel, of lesbisch. Mijn vriend net de laan uitgestuurd, maar man, wat mis ik hem. Ik heb een soort relatie met een meisje. Zij heeft een vriend en een kind, maar vindt het leuk met me af te spreken. Ik kijk erg uit naar de 'dates'. Zij zegt zomaar af, mijn dag is stuk.
Ik heb een rotbaan. ik tel de minuten en die gaan zo traag. School is een rotbedoening. Ik wil niet meer... Wat moet ik...

892205689

Posted di, 07/02/2012 - 14:59 by Anoniem

Waarom?

Waarom lieg je tegen mij? Hoe kan ik zo stom zijn, hoe haal ik het in m'n hoofd mijn hart en ziel bij je neer te leggen? Waarom denk ik niet na? Ik wou dat ik hier nooit aan begonnen was, je doet me echt pijn. Terwijl ik alles voor je doe, alles voor je over zou hebben,.. Ik zie je graag.. Te graag,..
Echt, je doet mij zo'n pijn,.. Deze pijn heb ik nog nooit gevoeld, want ik weet en ik zie verdomme toch ook dat je liegt!! Ik zie het met mijn eigen ogen en je ontkend, je ontkend glashard! Je bent als een klein jochie dat onder de chocolade zit en zegt niks gegeten te hebben.. Maar het is mijn eigen schuld, ik moet boeten voor alles wat ik heb aangericht. Ik kan je niks verwijten want je bent niet de mijne.
Maar god, wat ben ik boos op je! Ik wil je slaan, schreeuwen tegen je en zeggen dat je gek bent geworden! Het was allemaal al zo ingewikkeld, maar nu zie ik door de bomen het bos niet meer! En toch,
zie ik je graag..

114280654

Posted ma, 06/02/2012 - 11:29 by mama93

Op 26mei 2011 ben ik moeder geworden van een mooie dochter. Op 17jarige leeftijd. Alles zat erop en eraan. Mijn vriend (die inmiddels mijn is). We waren zo in de wolken van dat lieve kleine mensje. Onze meid is nu 8 maanden. Dit is het positieve gedeelte.

Echter komt nu het negatieve.
1 dag na kerst zijn mijn man en ik erachter gekomen dat ik weer zwanger was. (was toen 18) mijn man en ik wonen nog niet samen, vanwege studie nog.
Toen we het mijn ouders vertelde was hun standpunt meteen helder. Misschien is het al te raden, juist, abortus!. Zelf vond ik het een vreselijke gedachten. Zelf begon ik al te huilen wanneer ik het woord "abortus" hoorde. Mijn man zou achter de keuze staan die ik zou maken, hij was de enige die het begreep. Mijn schoonouders vonden abortus ook de beste optie. Tenzij de zwangerschap verder gevorderd was. Dan zou het in hun ogen ook moord zijn.
Met super veel tegenzin heb ik 17januari 2012 abortus gedaan. Het was het pijnlijkste wat ik ooit heb meegemaakt. Mijn ouders zeiden van te voren dat ze mij alle liefde zouden geven die ik nodig zou hebben. 2 dagen na de abortus werd mijn moeder geopereerd aan haar voet. Iedereen was daarop gefocust. En het boeide niemand wat mij was overkomen. Behalve mijn man. Hij was de enige die mij de liefde en aandacht gaf die ik nodig had. Steeds als ik naar onze dochter keek, en ze lachte, fleurde het mij wel op. Maar aan de andere kant dacht ik "aan zo een mooi iets heb ik een einde gemaakt". Ben gisteren avond pas gaan beseffen dat ik echt abortus gedaan heb. En het voelt totaal niet goed!. Het is onder dwang gegaan, ik stemde erin mee omdat we anders geen thuisplaats hebben. We zouden er hier uitgegooid worden. Mijn ouders zouden er dan alles aan doen om onze dochter van ons af te pakken. We zouden onze dochter nooit meer zien.

Gisteravond ben ik gaan beseffen dat wanneer mijn man en ik samenwonen, dat ik mijn ouders niet meer hoef te zien!. In mijn ogen zijn het moordenaars.
Als ik dan zwanger wordt, krijgen ze dat niet te weten.

Want, waarom zou ik hun moeten laten weten dat er een nieuw leven komt, als ik een ander nieuw leven heb moeten laten be-eindigen voor hun?.

Ik zal het ze nooit vergeven!. Maar mezelf vergeeft ik het wel. Omdat ik het moest doen vanwege hun, en ik verder geen andere opties had. Tja, het kindje houden, op straat terecht komen, en onze dochter van 8maanden nooit meer zien. Dat is iets wat ik niet wil.
Het is geen optie om bij mijn schoonouders te wonen. Dan moet ik afhankelijk zijn van ze. Terwijl het onze schuld is dat we in de situatie terecht zijn gekomen.

Dit moest ik even kwijt, gewoon om het nog eens door me heen te laten gaan.

Reacties zijn altijd welkom, dat zou helpen namelijk.

Liefs, Mama93

903039948

Posted do, 02/02/2012 - 09:49 by Anoniem

ik ben een jongen maar heb het andere geslacht beneden :s