277228515

ik voel me ontzettend shit en ook weer niet. ben een jonge, vrijgezelle vrouw, zonder kinderen en heb sinds kort een relatie met een getrouwde man, met twee hele jonge kindertjes. wij zijn heel erg gek op elkaar. we hebben elkaar leren kennen bij een club, waar ik kwam werken en de vlam sloeg over. er was geen houden aan. begrijp me niet verkeerd, we zijn nog niet met elkaar naar bed geweest, omdat dit zo'n moeilijke situatie is. hij wil mij niet kwetsen en ik voel een zekere geremdheid, omdat hij getrouwd is. hij heeft op zich geen slecht huwelijk en hij houdt zielsveel van zijn kindertjes. maar hij houdt ook van mij. je kunt binnen je huwelijk verliefd worden en houden van iemand anders, zegt hij. ik raak gewoon weer een hele andere kant in hem, dan zijn vrouw en kinderen. we kunnen uren met elkaar praten, kussen, beetje vrijen, naar muziek luisteren, heerlijk. de tijd vliegt. hij is van begin af aan open en eerlijk naar mij toe geweest. hij kan thuis niet weg vanwege zijn kinderen. hij zou daar kapot aan gaan. maar wat moet ik nu? hij wil heel graag met mij verder, maar dan moet alles stiekem. hij kan heel makkelijk vanuit zijn werk bij mij zijn (ik werk 's morgens niet) en hij is ook 's avonds al een aantal keren bij mij geweest. we bellen veel, mailen, sms-en. moet ik hem laten gaan en me richten op een toekomst met iemand anders? maar, ik word niet zomaar verliefd op iemand (de laatste jaren al niet meer voorgekomen) en bij hem heb ik een heel sterk gevoel van houden van. hij voor mij ook. maar ik kan hem ook begrijpen als hij zegt dat hij zijn kinderen niet in de steek kan laten. dat trauma wil ik de kinderen niet aandoen en hij als vader zou daar ook aan onderdoor gaan. er zit maar 1 optie op, accepteren dat hij in zo'n situatie zit en binnen de mogelijkheden van elkaar genieten. maar het blijft knagen. ik heb altijd geoordeeld over getrouwde mannen en een relatie buiten de deur en hij ook. maar het is ons allebei overkomen. de keus is aan ons om er al of niet iets mee te doen, maar er zitten echte gevoelens bij en het is zo ontzettend moeilijk om elkaar te laten gaan. hij is bovendien heel erg bezorgd om mij, wat hij me allemaal aan doet en omdat alles stiekem moet, kunnen we steeds maar korte tijd van elkaar genieten. ik hou van hem, maar het blijft knagen. ik hoop dat ik binnen deze situatie de kracht vind om met hem door te gaan, maar of ik het kan. want ik voel me ook nog eens behoorlijk klote t.ov. van zijn vrouw. maar god, wat is het toch heerlijk om gek op iemand te zijn en om dat beantwoord te krijgen. zit iemand in een soortgelijke situatie: relatie met getrouwde man, echte gevoelens, kinderen en hoe nu verder?

Reacties

Hallo

wat is dat moeilijk zeg om dit te typen, maar wil het zo graag even kwijt. Ik zit ook in zo'n soort situatie. Ik heb sinds ruim een half jaar een relatie met een getrouwde man. We kenden elkaar al een paar jaar via een vereniging en nooit is het bij mij opgekomen om hem anders te zien dan iemand waarmee ik gewoon goed op kan schieten (ook door de leeftijd ik ben 24 hij is 44). Ik was altijd een felle tegenstander als het om vreemd gaan gaat. vraag me niet hoe het is gekomen, zou het echt niet meer weten maar op een gegeven moment sms te we meer en werden ze steeds spannender. Op een gegeven moment zei hij dat hij die avond naar me toe zou komen voor een kus. Ik zei dat het goed was omdat ik dacht dat hij het niet zou doen. Maar die avond stond hij echt aan de deur. het eerste was hij deed was mij een stevige tongzoen geven. Ik was helemaal overdondert en wist even niet wat te doen. Ik heb er wat over heen gepraat en we hebben die avond wat gekletst. Al gauw kwam hij dichter bij me zitten. Op dat moment vond ik het erg spannend maar kwamen al mijn principes omhoog. Ik heb hem verteld dat ik dit niet kon doen omdat ik niet wist of ik kon leven met het schuldgevoel naar zijn vrouw toe. Hij begreep het maar op een een of andere manier hing er zo'n spanning dat het toch niet alleen bij kletsen bleef( heel ver zijn we niet gegaan). na die avond zijn er toch wat afspraakjes gevolgt. op dat moment genoot ik er echt van , maar het schuldgevoel bleef. na een aantal afspraken besloot ik er mee te stoppen. Hij begreep me en heeft me toen ook met rust gelaten. maar kwam er al gauw achter dat ik hem vreselijk miste en dat gevoel nog erger was dan mijn schuldgevoelens. We hebben alles toch weer opgepakt. Nu een half jaar later sta ik op een moeilijk punt. Ik ben namelijk vreselijk verlieft op hem, voel van alles fladderen en denk constant aan hem. Ik hou van hem en weet, eigenlijk veel te veel. Dit was helemaal niet de bedoeling maar is toch gebeurt. Ik vind het zelf moeilijk om er over te praten met hem. Hij zegt dat hij van me houd maar ik weet dat ik dat waarschijnlijk moet opvatten als een : maar niet zoals jij dat voelt. Ik kan niet zonder hem probeer mijn eigen weg te gaan maar betrap mezelf erop dat ik toch een beetje hoop dat hij ooit voor mij kiest. Maar denk dat ik daar niet op moet gaan wachten. het ene moment besluit ik om er mee te stoppen en gewoon voor mijn eigen leven te gaan. Ik ben ook toe aan een vaste relatie, maar later denk ik: we wachten het af, kijken hoe het loopt. Op dit moment zit ik ook helemaal niet lekker in mijn vel omdat dit mijn leven beheerst. ik zou zo graag eens willen weten wat hij van mij verwacht hoe hij alles ziet, maar durf het waarschijnlijk niet te vragen omdat ik bang ben voor de waarheid.

gr anoniem

Hallo liefde echt houden van het klinkt zo leuk!
Maar een getrouwde man en hij wil niet scheiden voor de kids?
wat dan als zijn vrouw erachter komt?

Geloof me is een foute keuze om hier mee door te gaan ken het uit eigen ervaring!
Mijn getrouwde man had heel veel liefde voor mij en wou bij mij zijn maar kon ivm zijn zoontje niet scheiden.
Nou toen zijn vrouw erachter kwam en de scheiding een feit was bleef hij ook niet bij mij!
Hij scheen meerdere sexrelaties te hebben. En we waren zo gelukkig en we klikten zo goed met elkaar dus achteraf gezien niet waar gewoon 1 grote leugen.

En weet je niet zo maar verliefd worden komt ook omdat je denkt dat je een goede relatie hebt en eigenlijk voor hem kiest.
Voor die man is het wel gemakkelijk hij komt bij u en heeft het fijn en gaat naar huis en heeft wat hijj wil hebben is dus nooit alleen en u heeft dat allemaal niet. U heeft ook het recht op een ultieme relatie.
Denk eens aan het feit hoe het zou zijn als u die getrouwde vrouw was ?
Weet je heel vaak is het verhaal nou de relatie tussen mij en mijn vrouw loopt niet zo goed enz. enz. enz.
Maar als die mannen(vrouwenwant die gaan ook vreemd hoor) nou eens dezelfde moeite toonden voor hun relatie met hun partner dan met degene waar ze vreemd mee gaan dan zou het een stuk beter gaan.
Een waar gebeurd voorbeeld::
Man komt thuis ploft op de bank kind komt naar hem hij zegt nu effe niet ! roept naar zijn vrouw wanneer eten we en zapt met de tv. etenstijd lekker eten moperen over het werk en bla bla bla.
De volgende dag gaat hij naar vriendin hallo moppie heb een bosje rozen voor je meegenomen
hoe gaat het met je heb je zin om uit eten te gaan?
Wacht ga ik eerst effe douchen ga je mee douchen en gaan we eerst lekker sexen ook goed! Weet je wat we bestellen chinees voor over een uurtje en drinken er lekker een wijntje bij lekker gezellig! dus gedoucht gesexed chinees gegeten en dan weet je we gaan lekker relaxen heb geen zin om over het werk te kletsen heb jij nog wat leuks te vertellen! Weet je met jou zou ik ook best kinderen willen als ze op jou lijken zou dat super zijn!

hoe ik dit verschil weet in houding nou ik was die vriendin en zijn vrouw heb ik de waarheid verteld nadat ze erachter was gekomen van onze relatie en toen heeft zij mij haar relaas verteld ! en achteraf bleek hij met meerdere een sexrelatie te hebben! Bij de 1 haalde hij de sex bij de andere de sex en de aandacht enz. enz. enz.

Dus hoe mooi gevoelens ook zijn op het moment 1 oprecht gemeende tip :ZOEK UW EIGEN "VENT" want weet dat u het waard bent
een zuivere relatie is zo veel meer dan dit wat u nu krijgt!
En au zegt het blijft knagen nou dat had ik ook en weet u het blijft knagen zelf na het beeindigen van die relatie want je bent en altijd diegene waar hij mij vreemd gegaan is en dan kunnen we het een mooie naam geven en het houden van noemen maar we beseffen niet dat we niet genoeg van onszelf houden om een zuivere relatie aan te gaan met iemand die exclusief voor ons is!

Heel veel sterkte met uw keuze

echt exact dezelfde situatie...ga je niet met die van mij?

... je bent niet verantwoordelijk voor zijn geluk, ook niet voor zijn vrouw of voor zijn kinderen... pas goed op jezelf. wordt je hier nou echt gelukkig van of hoop je dat er meer van komt, dat hij voor jou zal kiezen en dat je dan je gelukt vindt?

ik heb in een zelfde situatie gezeten. twee jaar geleden had ik "de man van mijn dromen" ontmoet, of zo leek het. na een hoop geflirt heen en weer werd het een nacht bij elkaar en toen een week... echter in die week kwam ik erachter dat hij getrouwd was. rood stop licht aangezien ik een goede vriendin in zo'n zelfde situatie heb onder zien gaan (haar eigen leven ging op de wacht in de hoop dat hij voor haar zou kiezen, wat hij nooit kon). 6 maanden later liepen we elkaar weer tegen het lijf op een ander congres. niet sterk genoeg om nee te zeggen tegen de verliefdheid die ik nog steeds voor hem voelde beleefde we weer drie prachtige heftige dagen, maar toen hij terug ging naar zijn gezin en ik naar mijn huis voelde ik me zo bedonderd door hem dat ik hem een boze brief heb gestuurd. hij antwoorde met een hartverscheurende brief over zijn huwelijk en over zijn gevoelens naar mij toe. hoeveel hij van me hield, hoe fijn hij zich voelde bij mij, en hoe ellendig hij het thuis wel niet had. hij smeekte me om nogmaals af te spreken, om hem niet uit mijn leven te bannen. en ik gaf in. in de drie maanden die daar op volgden hebben we elkaar 3 keer gezien. fantastische heftige ontmoetingen, maar hij moest terug naar zijn leven en ik bleef alleen achter, zonder de liefde waar ik zo naar hunkerde. ik heb toen een afspraak met mezelf moeten maken om niet ongelukkiger te worden. kijk, als we bij elkaar waren was alles prima, voelde ik me geweldig. als we dat niet waren voelde ik me ellendig. dus in alle openheid had ik me van mijn voornemen verteld dat ik langzaam afstand van die affaire moest nemen en mezelf open moest stellen voor andere relaties met mensen waar ik wel mijn leven mee kon delen. wat deed hij? hij ging naar zijn vrouw, biechtte alles op en vertelde haar dat hij haar zou verlaten. grote schok voor mij, en voor zijn vrouw neem ik aan. maar hoewel haar verlaten geen punt was, was het achterlaten van hun kinderen wel een punt. natuurlijk was dat moeilijk, en hij bleef dus in die relatie. zijn vrouw vocht voor haar huwelijk, hij probeerde contact met mij in stand te houden. ik was verscheurd en kon geen afstand nemen van alles, het vrat aan me. ik hield teveel van hem om hem in de steek te laten, hij teveel van mij om zijn vrouw te kunnen geven wat zij nodig had, liefde. dus zijn vrouw stond elke week weer op het punt om hem het huis uit te trappen en hij bleef maar hopen dat ze dat zou doen want hij had de moed niet om zijn kinderen te vertellen dat hij niet meer van hun moeder hield maar van een andere vrouw en dat hij dus weg zou gaan. en ik hing al die tijd maar in het midden. want als hij daar weg moest had hij nergens anders heen te gaan dan naar mij. wat moet je dan? verstandig zou zijn om afstand te nemen en hem en haar het uit te laten zoeken zonder dat ik daar als stoorzender tussen zat. verstandig, want als de liefde zo sterk was dan zou het in een later stadium er ook nog wel zijn. en dan hadden we vrij baan om samen een relatie te beginnen. maar dat is niet gebeurd. op het moment dat ik meer afstand nam kwam hij dichter naar mij toe en na enkele maanden heeft zijn vrouw alles aan hun kinderen verteld en was hij niet meer welkom. we wonen nu samen, ik ben nog steeds smoor verliefd op hem en hou ziels veel van hem maar het is verder een grote bak ellende. het contact met zijn kinderen komt nu langzaam weer op gang, maar ze zijn kapot hierdoor. hij praat nu wel veel met zijn vrouw, en zij begint het langzaam te accepteren. is hij gelukkig met zijn keuze? ik weet het niet, hij is gelukkig met mij, ja. maar niet zonder zijn kinderen. en het lijkt zo onwaarschijnlijk dat zijn kinderen mij ooit zulllen accepteren dus al die tijd leeft hij in twee werelden. met kerst werd dat pijnlijk dik onderstreept. ben ik gelukkig? niet met mijn leven nu, nee. het is heel moeilijk om elke dag met zijn verdriet geconfronteerd te worden, om te beseffen dat mijn leven gedicteerd wordt door mensen die ik niet ken en die me wel kunnen schieten en om te beseffen dat ik er zo weinig aan kan veranderen. maar ja, ik houd wel veel van hem, tussen ons gaat het goed, ondanks al het verdriet en alle pijn, samen zijn we goed. nu de rest nog... (en mijn god, ik hoop zo dat zijn kinderen hier mee kunnen leren leven, want in alles zijn zij de grootste slachtoffers, was ons samenzijn deze pijn waard?)

als hij zoveel van jou houdt, en jij van hem, kun je elkaar ook vrij laten om zelf een pad te zoeken, en vooral dat hij uit kan zoeken wat hij met de relatie met zijn vrouw moet en wilt doen. die gevoelens die jullie voor elkaar hebben blijven wel, en natuurlijk is het heel spannend en opwindend maar probeer verder dan morgen te kijken en probeer voor jezelf op een rijtje te zetten wat je wilt uit een relatie en waar je grenzen liggen. probeer de kracht te vinden om niet met hem door te gaan maar om hem los te laten zodat hij ruimte voor jou in zijn leven kan maken, jou kan geven in jullie relatie waar je recht op hebt (en als de conclusie is dat hij dat nooit kan dan weet je ook waar je aan toe bent). ik weet het, makkelijk gezegd, onmogelijk om te doen....

daag ,

het is perfect mogelijk als er goede afspraken zijn .leer dan 16 jaar zijn we eigenlijk een koppel. men vermoed het maar iedereen zwijgt. haar ouders weten het en ik heb zeer goede contacten met hun. ik kende haar toen ze nog 12 jaar was, ze heeft enkele slechte relaties gehad van korte duur toen ze in de 20 was. met haar moeder heb ik er open over gepraat. ze is me komen opzoeken in amerika waar we fantastische momenten beleefd hebben . ze werkt bij mij en mijn echtgenote is haar baas?. dit geef wel spanningen soms maar ja . mijnvrouw heeft na 16 jaar geen weet ervan ofwel vermoed ze wel dat er iets is en zwijgt. beide vrouwen hebben soms opmerkingen over elkaar en dan is het voor mij moeilijk te antwoorden omdat het altijd opmerkingen zijn over de fouten van de andere. elke morgen als ik weg ben ,want ik vertrek zeer vroeg moet ik ze allebei opbellen om hun te wekken de een om 7 uur ,mijn echtgenote om 8.30 h en dat is al jaren zo behalve de zaterdag en de zondag. geloof me dat zonder het te beseffen de beide vrouxen me wel degelijk in de lijn houden, s'avonds bel ik als ik naar huis ga de een om goede nacht te wensen de andere om te zeggen hoe laat ik thuis ben . een fout heb ik mischien begaan , ik had over 12 jaar de balans moeten omkeren . sex heb ik allen met mijn vriendin sinds jaren niet meer met mijn echtgenote en ik ben overtuigd dat ze niet vreemd gaat gezien haar opvoeding.
dat er nooit spanningen zijn moet ik niet zeggen maar alles valt altijd in de normen . beide dames hebben veel vrijheid,ze zeggen altijd wat ze doen en waar ze gaan maar ik vraag het zelf niet.soms heeft mijn vriendin eenzaamheidsgevoel en dan drinkt ze maar het blijft onder controle en we praten erover. ik moet zeggen na 16 jaar gaat alles tamelijk goed.

hoi meid, ik weet precies hoe jij je voelt.heb het zelfde meegemaakt.ik ben een getrouwde vrouw (maar wel ongelukkig)ik en mijn man hebben een vriend en die is vrijgezel.mijn man kent hem al meer dan 8 jaar maar trekken niet veel met elkaar op.en ik ken hem nu 5 jaar.omdat ik wat problemen had met mijn man en er met hem niet over kon praten.dus met die vriend wel,allemaal heel leuk kon met hem huilen,lachen,praten ga zo maar door.die vriend is zelf ook een binnen vetter maar,omdat ik er steeds vaker mee om ging kwam hij ook naar buiten een beetje niet veel maar hij kwam zelf ook wat losser.het is allemaal wel een lang verhaal dat moet ik er wel bij zeggen.we gingen vaak samen stappen ook om te praten enzo maar ook voor de lol,omdat mijn man niet graag gaat stappen en ik wel ben zelf 27 en mijn man is 32 en die vriend is 33 geworden pas nog. vorig jaar gingen we ook weer stappen samen,heel gezellig.toen had hij wat gedronken ik ook.maar ik blijf met het geheugen nog al wakker kan er goed tegen.hij versierde mij in eens in het cafe,pakte in een sme borst vast.ik schrok daar van en pakte zijn hand en duwde dat weg hij zegt van oh sorry.ik ff laten bezinken.toen naar huis gegaan.hij wist de volgende dag niet goed wat hij tegen mij moest zeggen.eerst zei hij dat hij het zich niet meer kon herinneren maar de barman in het cafe had het gezien.dus had nog getuigen ook.heb toen tegen hem gezegt van laat me maar ff met rust.dat gedaan,toen zei ik van kom van het weekend hier heen dan gaan we het uit praten in het cafe want mijn man was gewoon thuis dus thuis kon dat niet.zo gezegt dat gedaan,en heb tegen hem gezegt dat dit nooit meer mocht gebeuren hij had mij nog nooit zo kwaad gezien zei hij,hij was daar van geschrokken zei hij ik zo en terecht.maar toen het allemaal gezakt was werd de thuis situatie steeds erger en steeds weer naar hem om te praten en te huilen.maar in de tussen tijds kreeg ik dus wel gevoelens voor hem. (fout dus) elkaar blijven zien en toen kon ik het niet meer voor me houden en had dus gezegt wat ik voor hem voelde.toen ik vroeg of hij het ook was zei hij nee ben niet verliefd op je,maar hij draaide wel zijn hoofd weg toen hij nee zegt en normaal we elkaar recht in de ogen aan kijken als we met elkaar praten.ik zie je als een soort zusje maar anders dan zijn eigen zussen zei hij.ik zo ja ja zal wel geloofde er niks van.dus wat afstand genomen en alleen op msn of via de mail contact gehouden.toen ging het weer wat beter had alles weer onder controle dus gingen we weer stappen.toen was ik bij hem op visite en ging eventjes buiten roken het was warm weer.hij kwam op een gegeven moment ook naar buiten en kwam achter me staan,en sloeg zijn armen rond mijn middel,en trok mij naar zich toe.dus ik dacht wat doet ie nou?? en toen zei hij mooi he die lucht ik zo ja erg mooi maar had zo iets van he? dus ik verteld dat ik het niet prettig vond dat hij dat deed.dat ik dat raar vond zo als hij zei alleen vrienden meer niet.dus hij dat niet meer gedaan.toen begon hij met kietelen,en ik daar niet tegen kan dus ik terug gedaan bij hem.maar hij er dus tegen kan dus ik met me grote mond weer van tja ik weet zeker op 1 plek daar kun je er niet tegen.zegt hij waar dan. ik zo dan moet je 2 broeken laten zakken.dus hij lachend van dat ga ik wel eens uit proberen dan.dus de week daar op hadden we weer afgesproken.ik was het eigenlijk al vergeten zegt hij in eens van heb het geprobeerd ik zo wat= hij zegt ja 2 broeken laten zakken en ik schoot in de lach toen hij dat zei en zei hij tja daar kan ik ook tegen ik zo ja ja als je het iemand anders laat doen weet ik zeker dat je er niet tegen kan...en toen begon hij weer te kietelen en zei toen stoppen nou plas bijna in me broek ja en zegt ie ik zo ja dagg.dus hij stoppen en toen zei hij van ooit in de toemalige toekomst ben jij een keer bang van mij. dus ik oja hoezo dan= dat merk je dan wel zei hij ik zo nou ga je me dan verkrachten of aanranden==zo zegt hij je bent wel heel erg diep gezonken wat denk je wel niet van mij= ik zo ja jij zegt zulke dingen van dat ik bang moet zijn ik zo nou dan ga ik van uit dan zo iets.je merkt het wel een keer zei hij ik zo ja dan zul jij het verders ook wel merken haha ik zo ben echt niet bang voor je.toen was het kermis hier dat was sept.mijn man ging met zijn collegas stappen in een andere stad en bleef daar slapen.ik met die vriend hier stappen.heel gezellig was dat toen bij thuis komst bij mij nog wat gedronken gekletst zo 3 uur lang heb ik op de bank in zijn armen gelegen en lekker gepraat.toen was het half 6 smorgens en toen zei ik van ik denk dat ik je is buiten ga zetten dan kan ik naar me bed toe.zegt hij zal ik je dan op bed leggen=ik hoezo=nou zegt hij dan weet ik zeker dat je veilig op bed ligt.ik zo nou dat kan ik nog makelijk zelf.ja zegt hij dan gooi ik de sleutel wel door de brievenbus terug.ik zo nee ik slaap alleen vanacht.dus hem met pijn en moeite hem buiten gekregen.de dag erna bleef mijn man nog bij zijn colegas.maar we hadden dus eigenlijk al afgesproken dat we met zijn allen dus andere vrienden naar de kermis zouden gaan wat we ieder jaar doen.dus ik zo nou dan ga ik wel en blijf jij dan maar daar dus oke was afgesproken.het was warm weer ik me bikini aan gedaan en buiten in de zon gaan zonnen en slapen hahaha.toen het avond werd wat eten gemaakt maar was nog zo moe en loom dat ik dus na het eten op de bank in slaap was gevallen.het was 20.00 de bel ik schrok wakker.en pakte snel een handoek want tja had me bikini nog aan.de deur open gedaan en jawel het was die vriend die aan de deur stond wat we hadden afgesproken.dus hem binnen gelaten en ff wakker geworden.hij kwam naast me zitten op de bank en sloeg in eens een arm om me heen.stond op en zei ik ga me ff opfrissen en aan kleden.toen ik klaar was liepen we dus naar de kermis waar we de andere tegen kwamen.toen was het 22.00 en had het helemaal gehad het was benauwend weer en was nog moe hahaha.dus toen terug gelopen naar huis,toen sloeg hij in eens een arm om me heen en dacht wat nu weer=maar dacht ach ja dit is wel onschuldig dit kan wel dus ook een arm om hem heen geslagen.en toen zei hij in eens van we hebben gisteren goed gepraat he ik zo ja hoor ging perfect.toen we bijna bij mijn huis waren kwam mijn man ook net aan rijden.toen hij dat zag ging zijn arm heel langzaam naar beneden.dus hij dan denk ik donders goed weet dat dat niet kan maar ik had zelf zo iets van waar moet je als goede vrienden-broer-zus de streep trekken.alles toen goed gegaan.toen de week er op krijgen we op msn een menings verschil waar door we een half jaar geen contact hebben gehad.hij is wat dat betreft erg koppig en geeft mij over al de schuld van terwijl hij zelf ook niet goed bezig was. afgelopen december was ik het zat.heb hem toen gezegt van je kan kiezen of het uit praten of helemaal geen contact meer geen vrienden meer zijn.kreeg daar geen antwoordt op. 2 dagen later krijg ik een mailtje van ok ik wil het met je uit praten nou ok kom dan maar naar het cafe waar het rustig is. hij was al 3 kwartier te laat toen en heb daar een hekel aan. stuur dan even een smje of zo ben wat later nee niks gehoord en ik dacht nou die komt niet meer.dus wel hem dat gelijk voor zijn voeten gegooit dat dat al een min punt is en was benieuwd wat hij te vertellen had. hij maakte mij voor alles uit bla bla ik zo nou weet je ik vindt je gewoon kinderachtig bezig, heb hem toen alles kunnen vertellen wat mij dwars zat en dat was de eerste keer na een half jaar.hij ging binnen de 2 uur weer naar huis.en krijg ik toen hij net thuis was een smje van je hebt groten deels gelijk.ik zo prima joh.dan zou je denken alles uit gepraat alles goed.nee dus.hij deed nog steeds zo kort af en zei weinig als we op msn bezig waren.kreeg daar schoon genoeg van eigenlijk en had daar echt geen zin meer in.hem weer die keuze gesteld van of normaal doen of het is echt gedaan met de vriendschap.2 dagen later een mail kom vanavond op msn ik zo ok.hij vroeg hoe het ging en ik zei goed en nu was ik erg kort af dus hij wist dat ik het dit keer meende.hij zei van ik wil alles vergeven en vergeten,zand er over.ik zo prima joh,zegt hij denk je dat je dat kunt=ik zo jongen jongen toch dat probeer ik al 3 maanden zo maar ja jij hebt een plaat voor je hoofd en als je dat niet wil zien of snappen dan houd het soms op.ja zegt hij daar heb je ook weer gelijk in ik zo ja klopt.verder elkaar niet meer gezien tot 3 weken geleden.toen was er hier een feestje en hij zat schuin tegen over mij en naast hem zat niemand.ik strekte op een gegeven moment mijn benen wat doet hij hij zet zijn voeten tegen de mijne aan dus ik denk wat krijgen we nou weer.ik me voeten weg gehaald en ze boven op de stoel gelegt.dat kon hij waarschijnlijk niet hebben. en hij verschuifde zo iedere keer de stoel langzaam weg.dus ik heel vriendelijk gevraagt of de stoel terug mocht. geen reactie.dus maar weer me voeten op de grond gedaan.ik dacht stik het is mijn huis en ik wil op die stoel liggen dus gevraagt of alsjebliefd die stoel terug ,mocht en toen deed hij het wel en keek me aan en lachte.had zo iets van waar ben jij nu weer mee bezig maar ja.de week er op was een vriend van ons jarig.naast mij was nog een stoel vrij maar hij ging niet naast me zitten toen hij kwam hij ging 2 stoelen verder zitten.dacht watje hahaha.toen iedereen weg was en hij er nog was,deed ik precies het zelfde terug wat hij mij geflikt had dus 1 voet op de stoel naast me en me voet tegen zijn schoenen aan dat was 5 tellen stond en ging naar de wc.toen hij klaar was moest ik eigenlijk ook wel erg dus ik ging na hem.toen ik dus op de wc zat wist hij niet hoe snel hij weg moest gaan dus toen ik van de wc kwam was de vogel gevlogen.dacht yes hier heb ik hem mee hahaha.en dacht watje of hij was heel erg geschrokken dat kan ook dat hij dus niet had verwacht dat ik dit terug zou doen hahaha.de week erop dus afgelopen zaterdag was hij jarig.had leuke kadoos gekocht hij houd erg veel van dolfijnen dus 3 beeldjes gekocht.met het binnen komen het feliciteren dat was tja nou ik gaf hem een hand en hij gaf mij die drie kussen heel voorzichtig op mijn wang en erg langzaam dus dacht mag wel wat sneller hahaha maar toen het schudden van de hand tja zijn hand trilde en had zo iets van he wat nu weer is hij verliefd ==dus alles was goed gegaan verder geen problemen althans dat dacht ik...gewoon naar huis gegaan en de andere dag was hij online elkaar niet gesproken verders. maandag krijg ik een mailtje van hem. wil je laten weten heb het helemaal gehad met je,en heb verders geen vertrouwen meer in je. doe geen moeite om te terug te reageren.ben niet geintreseerd. ik dacht wat is dit nu wat heb ik nou weer gedaan=ik dacht zak door de grond,kook in je sopje gaar. en hij gisteren gewoon online was dus hij heeft me niet geblokt of verwijdert uit msn want dat kan ik namelijk zien of hij dat werkelijk heeft gedaan. dus wat hij nu uit kraamt geen idee maar als hij me zo zat is neem ik aan dat je dan iemand verwijdert uit je leven etz===of hoe moet ik dit nu zien ik weet het niet maar hij zoekt het maar uit. zou hij dan toch verliefd op mijn zijn in dit verhaal wat ik hier nu heb gezegt= laat iemand iets weten en wat dit gedrag van hem zou kunnen zijn== dus om even te reageren op jou bericht ik weet hoe jij je voelt alleen is het bij mij om gedraait en heb geen kinderen.....mijn mening is van vraag hem een directe vraag wat hij werkelijk voor je voelt kijkt hij je recht in de ogen dan meent hij het zo niet dan kappen met die handel dan is hij het je niet waard. ik heb in de tussen tijds dat ik geen contact heb gehad met die vriend heel maar dan ook heel erg veel geleerd. en heb een betere kijk op alles nu heb nu snel door of iemand het meent ja of nee. sterkte !!! anoniempje

niet doen.

... eerlijk blijven tegenover jezelf, tegenover hem, zijn vrouw, en tegenover zijn kinderen. geen stiekeme dingen doen.
desnoods is het moeilijk maar wees eerlijk.

oeps, ik was niet degene van de 1e reactie die van mij is nog niet geplaatst, maar ik zit dus in dezelfde situatie

hmm, wat betreft die tweede reactie (ik ben diegene van 1e reactie). ik heb niets met zijn gezin te maken. mensen kunnen verliefd worden en niet ieder mens dat vreemd gaat is per definitie een klootzak, mensen kunnen heel ongelukkig zijn in een relatie bijvoorbeeld, maar wél heel bang zijn om hun kinderen kwijt te raken. niets is zo zwart wit als je het nu stelt.
prima dat jij er een mening over hebt en goed dat je daar zelf zo naar leeft maar ik vaar toch mijn eigen koers.

hier iemand die in echt exact dezelfde situatie zit als jij. het is voor mij ook allemaal enorm heftig. vreselijk moeilijk is dit, i know. veel sterkte!

ik zou zelf nooit dat gezin uit elkaar halen, het psychologisch effect gewoon op die kinderen. die verdienen gewoon 2 ouders die bij elkaar zijn. en die vrouw verdient ook een man die volledig van haar houd.

maar goed er zijn in mijn ogen 2 keuzes. je ziet die man nooit meer of hij verlaat zijn vrouw en kinderen nu voor jou. > die kinderen worden ook maar ouder, en hoe ouder.. hoe harder een scheiding aankomt > tot ze volwassen zijn natuurlijk.

in ieder geval is het 't één of het ander maar dit geheim gedoe is ontzettend triest.

ik vind dat jullie het niet kunnen maken tegen over zn kids en zn vrouw. hoe zou jij het vinden als je in haar situatie zou zitten? ik vind die vent echt een lul als hij zo zijn familie "op het spel zet"
ook al voelen jullie veel voor elkaar, hij heeft een gezin en dat heb je maar te accepteren. das mijn mening. dumpen die gozer.

das een lastige..
ik zit zelf niet in zo'n situatie...
maar ik zou hem niet zomaar laten gaan,
vooral omdat het wederzijds is.
laat hem kiezen.