wat veel woorden...................

Je houdt van hem. Hij is alles wat je als vrouw van je partner wenst: goede gesprekken, vertrouwen, warmte, genegenheid, veel gemeen en zelfs goede sex. Wat heb je als vrouw meer te wensen........niet? Op een enkel ding na dan: persoonlijke vrijheid.
Je zegt dat je niet durft te zeggen om hem los te laten. De indruk die ik krijg uit hetgeen je zegt is dat je de durf niet hebt naar hem toe, maar verder uit je hele verhaal straalt het verdriet van jezelf uit. Hier is door een buitenstaander als ik ben niets over te zeggen. Maar misschien is het een belangrijk punt die je keuze breekbaar maakt. Probeer het te overwegen.
Zoals ik zei: vrijheid. Als hij daadwerkelijk van plan is zijn vrouw nimmer te verlaten dan zal je op de tweede positie staanblijven, punt. Je geeft aan dat je dat al weet. Maar wat ik zeggen wil is dat je zou kunnen proberen te beseffen wat je jezelf allemaal tekort doet indien je hiermee door blijft gaan. Goed beseffen en jezelf ermee doorléven dat deze weg je niet veel meer brengen zal dan zorg en kommer. Een zorg die je omwinden zal en het alleen maar moeilijker voor je zal maken voor het maken van een éigen keuze, joúw keuze, jouw leven.
Want daar draait het nu om......jouw leven. Ik zeg niet dat je de relatie moet stoppen noch dat je 'm voort moet zetten. Ik zeg dat je kan inzien hoe waardevol jouw leven is of zijn kan en dat je jezelf met dat gevoel kan doordrenken. Mensen moeten soms impopulaire keuzes maken, keuzes die we liever vermijden omdat hetgeen we hebben simpelweg dierbaar is. En dan kan het pijnlijk zijn om datgeen los te laten voor iets dat van majesteus prachtig belang is, nogmaals: jouw leven.
In al wat je zal overwegen wil ik je vragen dezen erin mee te nemen:
vedriet heb je reeds en ik denk dat wat je ook kiest, dat het pijn doen zal. Zoals je zelf schrijft ben je reeds aan het einde van je krachten. Ik zei dat je zelf tot beslissing moet proberen te komen. Maar sta op, recht je schouden en hef het hoofd, kies voor Leven. Vind de moed de knoop te doorhakken. En geloof me, je gaat door nog een moeilijke periode. Een mens heeft van nature overlevingsdrang, een kracht die jij ook in je hebt waarmee je weet door te zetten. Je bent ervan verzekerd dat als je daar doorheen komt. En zie je het al voor je? Op een dag word je wakker en ziet de zon er zo anders uit, ze lacht je toe. Jij lacht terug omdat je jezelf hebt bewezen een sterke vrouw te zijn, en zo voel je je ook. Je zet een kopje thee, zet een lekker muziekje op en je voelt, je belééft dat er een nieuwe dag is aangebroken. Een nieuwe dag voor een nieuw begin met een frisse kijk op het leven, op joúw leven waarin vele wegen zich voor jou zullen openen. Jemig.....moet je wéér een keuze maken, maar wees erop gerust dat welke weg je ook betreden zal, dat het een rijke weg is. En dat is logisch. Want het is jouw weg, zonder je hebt beseft, bereid door jezelf met verkwikking en vol van hoop in de nieuwe dag.
Liefs en sterkte