Op 27 april 2010 kwam ze in mijn leven. Heel toevallig allemaal. Had niet eens intresse in je . We hadden dezelfde humor konden goed met elkaar opschieten. Na twee weken kuste we elkaar. Maar we wisten dondersgoed dat we niet samen mochten zijn. Je bent me nicht, laten we het op kussen houden. Ik had alles school (hbo), werk, vrienden, familie die trots op me waren. Je zei dat je boos was op God omdat ik geen relatie met je wilde. Je wilde niet meer leven. Je beloofde me dat iedereen het zou accepteren... Dat we samen een toekomst konden hebben... Ik heb alles en iedereen vOor je opgegeven. We hebben de leukst tijden van de wereld gehad.. We haddEn alle stress van de wereld maar toch bleven we bijelkaar.Het leek alsof je echt van me hield. Je wilde gewoon een beter toekomst. Bij je thuisaankomst ben je gelijk terug naar je ex gegaan en mij in de kou laten staan. Alles voor je opgegeven.. Huisje gehuurd ingericht .. Iedereen eeet het nu en lacht me uit... Ik hoop dat je gelukkig bent