ik heb een kut moeder jij heb mazel

grappig, ik toets zelf in ''pijnloze zelfmoord'' en kom op jou verhaal aanzetten.
ben zelf ook op zoek naar iets pijnloos, zelf heb ik de gedachten om het aan anderen over te laten (is ook niet goed natuurlijk), verkeersongeluk, onvoorzichtig oversteken, tja ik weet het ook niet.
volgens mij als ik tot zelfmoord over zou gaan ik mijn vrouw en kinderen iets heel naars aan doe en dan de gedachten als het een ongeluk is, de verdriet ook groot is, maar anders?
tja en zo blijf ik ook zoeken naar iets....
en tot die tijd ben ik zeer gestrest, gefrustreerd en depressief.

Ik hoor van je?

ach lieverd ik vind het zo vreselijk voor je maar wie ben ik om te zeggen dat je het niet moet doen , maar zou je vriend dit voor jou gewild hebben,je kan het geluk weer hervinden en altijd je vriend in je hart met je meedragen..............

verhuis ver weg, begin een nieuw leven... is een grote stap maar eens je hem gezet hebt gaat het vanzelf...
met een beetje geluk ga je een mooi leven tegemoed... als je toch niets meer te verliezen hebt kan je het net zo goed proberen, want slechter kan het toch niet meer he...
groetjes

Ik snap precies wat je bedoeld.
Maak zelf nu een klotetijd mee en heb er allemaal geen zin meer in.
Maar naar welke kant zal de weegschaal gaan ? .
De pijn en verdriet die ik achter laat of de pijn en verdriet die ik kwijt raak.
Ik weet het niet maar hoe langer ik er mee doorloop, hoe meer ik er over na denkt om gewoon te verdwijnen. :-(

Ik zie dat dit een oud bericht is.
Maar jezus wat zielig ben je.
Sorry maar ik heb oprecht medelijden met je.
Ik begrijp echt niet hoe mensen hier nou serieus op kunnen reageren.
Of het min of meer zelfs aanmoedigen.
Ga ajb naar een psychiater ofzo of laat je opnemen in een kliniek.
En dat bedoel ik niet verkeerd maar alsjeblieft laat je helpen man.

Ik snap niet hoe je zoiets kan schrijven uberhaupt.
Ik heb mijn broer en mijn moeder verloren bij een auto ongeluk.
Dat is nou 3.5 jaar geleden en het doet tot op de dag van vandaag pijn op een onbeschrijfelijke manier.
Ik mis ze elke dag in mn leven.
Ik weet precies hoe het voelt allemaal.
En je maakt me boos door dit te schrijven 100%.

hett is te belachelijk voor woorden om jezelf van kant te maken. hoe erg het ook is, er bestaat geen 1 reden om jezelf van kant te maken die acceptabel is.
Van oh, heeft ze het daarom gedaan, nou dan is het logisch.
Nee het is niet logisch!! Het is laf en zwak.
en vooropgesteld ook nog kortzichtig en hypocriet.

het is namelijk niet eerlijk, jij berooft jezelf van je leven, terwijl een ander bid om een gezond leven, of rouwt om een persoon die overleden is of wat dan ook. diegene zou wensen dat die persoon nog op aarde zou kunnen zijn en jij gooit het gewoon weg.

denk nou eens even na.

buiten dat zijn er mensen die om je geven.
moeten die na jou zm ook maar allemaal zm plegen zodat ze hun verlies niet hoeven te verwerken?
word een lekker zooitje als iedereen het zo gaat aanpakken.

raap jezelf bij elkaar joh.
als je al niet dood ben, wat ik trouwens betwijfel.

want waarom zou je zoiets gaan schrijven aan praktisch vreemden. afscheid nemen van de buitenwereld terwijl die geen ruk om jou geven?

mag ik vragen who the hell je aan dat gif komt?? Ik wil ook niet meer simpelweg omdat ik daar mijn redenen voor heb! Maar ik wou een overdosis slaappillen nemen maar dat moet op recept! En verder zijn er niet echt handige pijnloze zelfmoord manieren... dus hoe kom je on hemelsnaam aan gif :O Weet iemand een andere manier waardoor je simpel een pijnloos doodgaat? (overdosis paracetamol fzo)

Hallo, op dit moment zit ik in een depressie en zie niets anders dan negatief. Overal waar ik kijk, daar zie ik iets negatiefs in. Heel erg kloten, dat kan ik je wel vertellen. We hebben een huis gekocht en een aantal jaren geleden ben ik verhuisd omwille van mijn vriendin naar een andere provincie. Mijn vader overleed ook drie jaar geleden. Ik heb hier van dit alles waarschijnlijk een behoorlijke tik gehad. Ik denk en vooral in het begin van mijn depressie vaak aan zelfmoord gedacht. Al zou ik geen manier weten welen pijploos voor mezelf zou zijn. Ik heb sind vijf weken ook medicijnen welke mijn gedachten zouden moeten rustig houden en daarnaast krijg ik anti-deperessiva. De anti-deperssiva blijken niet te doen wat ze onderhand moeten doen. Er wordt deze week gekeken of andere medicijnen wellicht wel gaan werken. Soms vole ik me erg goed dat houd me op de been. Ook de steun van iedereen om me heen doet me erg goed. Ik heb het niet eens zo slecht. Ik heb een mooi huis een erg lieve vriendin en mijn familie die me steunt. Maar.......

Ik ben mijn vriend een week geleden verloren door zelfmoord, ik heb hem gevonden. Ik leef nu ook langs de wereld, en de wereld langs mij. Ik kijk naar de straten en naar de mensen en ik voel me geen mens. 't Is net of ik naar een film kijk. Ik voel dat niemand dit begrijpt. Mijn ouders en vrienden en familie doen er alles aan om me te troosten, maar ben ontroostbaar... Ik weet exact hoe je je voelt. Ik denk ook aan hetzelfde, maar ik vind niets op internet hoe ik mijn ouders en familie het minste pijn kan doen. Hij is weg en hij heeft me meegenomen, ik wil niet meer leven...

zo...zittend starend achter mijn beeldscherm ben ik even stil geworden van je berichtje.

ach ook ik ga je niet vertellen wat je het beste kan doen, want geloof mij...als je het echt wil, doe je het toch wel.

en ik denk dat DAT juist hetgene is wat mij altijd heeft tegengehouden het te doen. ook ik heb een rottijd achter de rug...of ik dat nou hier moet gaan vertellen...daar twijfel ik over. wil niet overkomen als een aansteller/zeikerd...of om aandacht vragen...

maar weetje wat ik wel wil? dat je het doet omdat je het ECHT wil. en dan kan je zeggen, ik wil het echt. maar...

ik vertel je toch een klein beetje, ik heb in 2 maanden tijd...
mijn oom aan kanker verloren in mijn bijzijn. mijn oma verloren aan kanker in mijn bijzijn. en mijn andere oma verloren buiten mijn bijzijn, aangezien ik geen contact met haar durfde te hebben omdat het familie is van mijn vader.

ik denk dat jij wel weet hoe ik mij voelde, al is een oom en oma toch anders dan je vriend, dat snap ik...die pijn, die kwelling...die je alsmaar achtervolgd. en de wereld...die gaat maar door, terwijl jij het liefste gewoon stil blijft staan. denk je even in hoe jij je precies voelt over het verlies van je vriend. wat het bij jou teweeg heeft gebracht...zelfmoordneigingen.

vind jij het waard, om jou familie en vrienden dit ook aan te doen? vind jij het waard om hun ook door een hel te laten gaan?
zouden ze misschien in jou voetstappen treden en ook besluiten zelfmoord te plegen?

denk het ook eens van de andere kant...zij kunnen jou de kracht geven, je ondersteunen om verder te gaan...
ze geven om jou, en jij hopelijk ook om hun. samen sta je sterk. maar dan moet je ze ook toelaten je te helpen.

maarja, wat ik geleerd heb is om je opties open te stellen en bewust je keuzes te maken. wat wil je nou echt...

wel vreemd om te zien trouwens, ik kijk ook niet voor niks op deze site...maar vervolgens zit ik hier iemand die t zelfde van plan is toch advies te geven...en daarom denk ikook dat jij niet voor niks hier iets neerschrijft...

ik heb een beschermengeltje altijd bij mij..die mijn oma in haar hand had toen ze dr ogen sloot. deze waakt over mij...en ik hoop dat ze via mij ook een beetje over jou waakt...

succes ermee (F)

veel ga ik hier niet op zeggen, al kan ik wel begrijpen waar je voor staat. maar 1 ding wil ik je wel meegeven. denk eerst over de volgende tekst eens na en maak dan verder een beslissing:

What I did for love

Kiss today goodbye,
the sweetness and the sorrow.
We did what we had to do,
And I can’t regret
what I did for love, what I did for love.

Look my eyes are dry,
the gift was ours to borrow.
It’s as if we always knew.
But I won’t forget
what I did for love, what I did for love.

Gone,
love is never gone,
as we travel on,
love’s what we’ll remember.

Kiss today goodbye,
and point me t’ward tomorrow.
Wish we luck,
the same to you

Won’t forget,
can’t regret,
what I did for love,
what I did for love,
what I did for love.

samengevat, begrijp ik deze tekst. ik heb heel veel voor onze iefde gedaan, heb er geen spijt voor, jij bent al heen, later kom ik zie je later terug.

maar eerst heb jij jou leven nog te leven.

samen komen doe je ooit toch is dat nu morgen of achter 100 jaar ontmoeten doen jullie elkaar terug.

ik wens je het beste toe

Ten eerste: Doe geen moeite me over te halen.
Ik probeer jullie over te halen. Dit is wat ik geloof!!

Ik be het eens met het geplaatste bericht. Wat heeft het voor zin om in een wereld te leven die we zelf of een ander voor ons kapot maakt. Het leven heeft zoveel moois zeggen velen van jullie. En je leeft maar 1x dus maak er wat moois van... Jezus wat een onzin. Waarom zou je moeite doen om een leugen te lijden. Om hard te werken zodat anderen je kunnen gebruiken. Nee, nog mooier. om straks te sterven. Het leven is 1 groot toneelspel!! Het enige dat ik de laatste 10 jaar heb gevoeld is depressie. Ik ben verdomme net 25 en kan zeggen dat ik al bijna de helft van m'n leven inzie hoe nutteloos het is. Mensen die zeggen dat het wel goed komt en dat je niet alleen maar de slechte dingen moet zien hebben het geluk dat ze blind zijn. Blind voor de vernietiging en leugens die deze wereld met zich mee brengt. Blind voor het feit dat je straks toch dood gaat en alles voor niks is geweest. Ik weet niet of er na dit leven nog een leven is, maar mocht dat zo zijn laat het dan een eeuwig leven zijn zonder honger en armoe, zonder haat en bedrog, zonder oorlog!! Hahaha.... wat een fantasie. Dromen zijn bedrog en waarschijnlijk het eeuwige paradijs dus ook. Het interseert me niet dat ik dood ga. Ik ben het beu deze leugen te leven. Net zoals hier het meisje boven aan de pagina heb ik een hele lieve familie, veel vrienden en een moeder als een engel. Geloof me mensen daar ligt het niet aan. De wereld gaat langs ons heen in een waas. Het lijkt net alsof je alleen op de wereld bent. Mensen begrijpen niet hoe eenzaam je je kunt voelen, ook al zit de hele woonkamer vol met liefhebbende familie en vrienden. Je ben gevangen in je eigen hel en niemand die je kan helpen. De keuze om zelfmoord te plegen krijgen zulke mensen als ons niet in 1 dag en willen er geen anderen pijn mee doen, maar bekijk het eens van onze kant. Zou jij elke dag dag in dag uit, jaar in jaar uit in een hel willen leven? Het enige waar ik spijt van zal hebben is het feit dat ik m'n familie en vrienden heel erg veel pijn zal doen, maar zoals ik al zijn: Je gaat straks toch dood. Dus aub kom niet met leuke verhaaltjes over hoe erg het wel niet is voor de mensen om je heen. Ik weet dat ze zullen huilen en rauwen. Dat is iets dat me lange tijd heeft tegen gehouden. Nu niet meer. Ik kies voor mezelf. Zoals me dat geleerd is door mijn moeder!! "Eerst jezelf en dan de rest". Trouwens ik las dat stukje over lachgas. Lachgas kun je gewoon bij de Blocker of een Makro kopen. Het zit puur in de vul patronen voor een slagroomspuit. Ik heb al heel vaak flink gelachen met dat spul, maar dat je er zelfmoord mee kunt plegen wist ik niet. Dat ga ik zeker uitzoeken. Het zal een vrij humoristische dood worden als je het mij vraagt. Het hele leven is een groot toneelspel, dus waarom zou het niet mogen eindigen met een flinke lach.

nou ik denk ook zo als hem maar mijn verhaal is iets anders maar dat maakt niets uit maar gozer doe wat je wilt doen.
maar ik ben ook van plan om zelfmoord te doen en ik zogt naar een pijnloos zelfmoord maar toen stuiterde ik op dit en nu denk ik je hebt voorledig gelijk.
maarja ik ga nu verder kijken.

Als je dat wilt doen, dan: by all means, go ahead.
Laat me even weten hoe je het doet, wanneer je een pijnloze manier weet.
Ik wil namelijk ook erg graag.
Ik heb HIV kanker, alle mensen waar ik echt om gaf, zijn al dood.En dan ben ik welteverstaan 26 jaar oud.27 komt nog niet eens in de buurt.Ik meen het, ik kan aan niets anders meer denken.Wat mijn ouders en vrienden ervan vinden, laat me regelrecht koud....het is mijn keuze.Ik heb er niet voor gekozen om geboren te worden, volgends mij ma had zij er niet eens voor gekozen.Ik ben alleen te laf om van een flat te springen, polsen doorsnijden werkt niet.Mijn beste vriendin pleegde zelfmoord dmv 100 aspirines te slikken.Ik werd wakker met een kater.Ik ben opgehouden met het slikken van mijn medicijnen en toch word ik met de dag sterker en gezonder.Je zou er bijna gelovig van worden.mijn emailadres is:

<redactie: maak useraccount aan op forum en post dat je username hier>

Als je een pijnloze manier weet, laat het me alsjeblieft weten.Al mijn pogingen zijn mislukt.Ik heb nog een zooi trombosespuiten. als ik de inhoud leeggooi en mezelf drain, zou ik misschien kunnen sterven, maar waarschijnlijk zou ik daardoor te slap worden om door te zetten.Ik heb geen auto, dus kan me niet vergiftigen, ik heb hoogtevrees, verdrinkingsangst, ben bang voor pijn.pillen werken niet, geen pillen ook niet.Ik heb al ewen poging of 12 achter de rug.Ik moet deze keer wel zeker zijn van mijn dood.Ik hoorde dat je het ook via lachgas kan doen, maar ja, hoe kom je daaraan.of met een pistool....nur ein kurzes moment und dann.... ewige ruhe.Als je een tip hebt, laat het alsjeblieft weten.Ik heb overigens geen behoefte aan reacties die me proberen te overtuigen.heb je geen suggestie, reageer dan niet

lieve 18-jarige. je wordt natuurlijk kots -en kotsziek van al die 'standaardadviezen', en dat terwijl jij al veel verder zit met je gedachten dan waar je omgeving nog niet de minste notie van heeft. logisch, je wordt immers niet begrepen, toch?
alvorens verder te gaan wil ik je mijn condoleances toezenden.
het is enkele maanden geleden maar ik weet hoe pijnlijk dit soort verlies kan zijn. dat verdwijnt niet één op andere dag. integendeel: het kan je leven kapot scheuren, overhoop halen, naar de verdoemenis helpen, en je zó klote laten voelen dat zelfs je omgeving veelal elke vorm van diepgang vermijdt, om je verhaal te doen, om lekker te huilen e/o schelden, om gewoon.......jezèlf te kunnen zijn en daarin begrepen te worden!
beste 18-jarige, ik heb hierop maar één echt advies: sla jezelf hier doorheen ! laat jezelf niet kennen! ik kan je verzekeren, en met zeer oprecht hart, dat wanneer je i.p.v. 'erbij neerleggen' je hoofd opricht, opstaat en de situatie(s) recht in het gezicht weet aan te kijken, en dan niet als iemand die eronder lijdt maar als volwaardig individu, dat je jezelf er doorheen kan trekken. je zal versteld staan over je eigen mogelijkheden. het gaat niet zonder slag of stoot, dat kan ik je verzekeren. maar je haalt het, en het maakt je sterker: tegenover jezelf, je omgeving en in siuaties als deze. als je dán in de spiegel kijkt zal je veel meer zien, veel meer dan alleen een mooie vrouw.
heel veel sterkte toegewenst. liefs, sanv*

komt niet echt overtuigend over.. je zegt: ik heb de hele i-net afgezocht, maar er staat totaal nix over dat soort zaken

nou volgens mij heb je niet echt goed gezocht want het internet staat er vol van..
staan heel duidelijke beschrijvingen van manieren om een zo goed mogelijke en pijnloze zelfmoord te sterven... honderden sites erover..
je hebt je er zo te horen niet erg in verdiept.. en idd ik denk: weer zo'n aandachtstrekkertje..
toch wel erg: je vriend overlijdt terwijl ie er niet voor gekozen heeft.. hij zou graag willen dat ie nog een leven had, maar hij moest gaan..
en jij hebt de kans om te leven en dan maak je daar een eind aan..
denk niet dat je vriend dat gewild had!

je leven is de moeite waard zo te horen! wees sterk en probeer dit verdriet te dragen de komende tijd! praat er veel over!