Vriendschap. Dat is wat wij hebben.
Toch?
De laatste tijd weet ik het niet meer.
In de war, verdrietig, boos zelfs af en toe.
Heel belangrijk, een groot deel van mijn leven
Dat is wat jij was.
Maar de laatste tijd is er iets veranderd.
Ik voelde me altijd veilig, beschermd
Jij was bekend, vertrouwd
En nu? Ongemakkelijke stiltes, nutteloze discussies
Ik begrijp het niet.
Ik zou het je zo graag willen vragen,
Wat is er? Wat ging er mis?
Maar ik weet wat jij dan doet
Negeren, niet over praten, doen alsof er niks aan de hand is
En ondertussen verandert er niets.
Ik kan dit niet meer, wil het ook niet meer.
Een vriendschap is meer dan dit,
Die draait om vertrouwen, veiligheid en acceptatie
Ik kan je niet meer vertrouwen
Voel me niet langer veilig in jouw buurt
En accepteren doe je me ook niet.
Kon je me maar nemen zoals ik ben, in plaats van
Die eeuwige ‘grapjes’ ten koste van mij,
Was je maar wat meer een steun,

Iemand die zei:
Je bent niet perfect, maar jij bent jij
En dat is goed genoeg
Dat is het soort vriendschap dat ik verdien
Dat is het soort vriendschap dat jij van mij krijgt
Is het dan zoveel gevraagd?
Een aardig woord, gewoon vanuit het hart
Helaas zit dat er niet in.
En daarom dan ook
Neem ik afstand
Dag lieve vriend, dag maatje!
Vanaf nu zal het zijn:
Vriendschap. Dat is wat wij hadden.