Vergeefmij

Hey ik ben een meisje van 14 en ik vind mezelf lelijk.De jongens van mijn leeftijd vinden me lelijk maar de volwassenen zeggen allemaal dat ik mooi ben en soms denk ik dan dat ze medelijden hebben.Buitenlanders vinden me ook mooi. Ik heb sinds kort een vriend en hij wilt een foto van maar ik schaam me zo dat ik allerlei smoesjes verzin om geen foto te moeten geven. Ik hoop dat hij dat niet beu wordt want ik hou echt van hem.

reactie aan 08/08/10
Weet niet of het gaat over een man of vrouw....
Maar ik denk ook alleen maar aan jou... de hele dag. Wij hebben een leuk contact, maar elkaar zien zit er niet meer in. En dat doet pijn! Onbereikbaar maar wel dichtbij. Een klik, ja dat is er zeker wel. Laten we ons eigen leven leiden. Mocht er ooit weer een weerzien zijn, ja heel graag, ik sta er open voor!

ik heb een bekentenis geschreven, recht uit mijn hart, vorige week. Hij was niet grof, niet vervelend en niet beledigend. Toch is hij niet geplaatst. Ik baal daarvan, want ik had graag reacties gehad op datgene wat me zo dwars zat dat ik het hier wilde vertellen. Misschien was het niet sensationeel genoeg!! Maar liefdes-zaken zijn niet altijd sensationeel.

Het ging best goed met me.....vond ik zelf! Langzaamaan begon ik het leventje weer een beetje op te pakken. Ik kreeg er weer zin in, om dingen aan te pakken en kon me weer aardig focussen op mijn werk!
Totdat ik jou weer zag en je in 1 klap, mijn hele leventje weer ondersteboven gooide. Stiekem had ik gehoopt, dat je er niet uit zou zien en dat ik in 1 keer genezen zou zijn....maar nee.....je zag er nog beter uit, dan ik me herinnerde....ik wilde je knuffelen, zoenen, aanraken.......maar ja, zij was er bij ( zucht) En je bent niet meer van mij........
En de realiteit was, dat ik probeerde je blikken te vermijden en het woord maar vooral te richten tot haar!
Je bent nu weer weg en ik....ik kan wel janken! Janken omdat je me nog steeds zo van streek maakt. Janken, omdat ik geen idee heb, wat en of het met jou ook iets deed. Janken, omdat jullie financieel in diepe shit zitten en wij ook! Janken, omdat ik zo graag zou willen, dat alles anders was! Janken, omdat je gevoelens niet kunt sturen en ik zo graag zou willen, dat het wel zou lukken om in harmonie te leven met mijn man! Maar hij is nou eenmaal jou niet! En jij bent ook helemaal niet perfect, maar ik hou toevallig wel van je! Veel meer, dan ik ooit voor mogelijk had gehjouden! Met elk vezeltje van mijn lichaam. Ik voelde je warmte op een meter afstand. Oh, wat zou ik toch weer vreselijk graag een relatie met je willen hebben. Ik was toen niet gelukkig, maar ik heb geen idee, hoe lang ik de situatie. zoals hij nu is nog volhou. Ik doe mijn best en meer dan dat kan ik niet doen! Maar het is duidelijk....jij moet uit mijn leven weg! Als ik mijn huwelijk een kans wil geven, moet ik jou niet meer zien! En niets meer horen, ook niet via haar! Ik krijg je niet uit mijn gedachten vandaan! Hoe graag ik dat ook wil! Ik zou willen, dat ik even, heel stiekem in je hoofd zou kunnen kijken! Ik zou willen weten, of het de moeite waard is om op je te wachten! Al zou het 10 jaar of langer duren........dan zou ik het geduld opbrengen om op je te wachten....dan zou ik alles aankunnen.......dan zou het me minder moeite kosten en mijn schouders ophalen, elke keer, als ik weer de grond ingeboord wordt.......alleen dan hou ik dit leven vol!

Ik wilde dat je mij nodig had, maar jij hebt mij niet nodig. Jij ontwikkelt jezelf zonder mij. Ik ben bang dat wij steeds meer onze eigen wegen zullen gaan en daarbij onze eigen vrienden zullen hebben. Los van elkaar. En dat uiteindelijk jij kiest voor een ander en mij achterlaat - ik wilde dat ik zelf vol vertrouwen was en jou niet nodig had!