• ik weet even niet meer hoe het verder moet. m'n vriendin lijdt al een tijdje aan anorexia en hoe sterk ik ook dacht te zijn, tóch ben ik ook vervallen in deze dwangmatige gewoonte om mezelf uit te hongeren. ik weet dat het een foute reactie is om m'n frustraties op deze manier uit te leven, maar ik moet toegeven dat ik me er goed bij voel.

  • ik beken dat ik anorexia heb. maar ik wil dr niet van genezen want eindelijk krijg ik wat zelfvertrouwen. ik durfde nooit geen strakke shirtjes aan. maar nu eindelijk wel. en ik mag niet stoppen want ana die zorgt voor mij en ik mag haar niet in de steek laten. want ze heeft veel voor me gedaan.

  • IK heb al zo een 5 jaar anorexia en boulimia en eerlijk gezegd ben ik dit ontzettend beu. Ik lijd elke dag honger, ben humeurig, verdrietig, speel met mijn leven en raak meer en meer in de put. IK heb hulp gezocht, heb drie keer in een eetkliniek vertoefd. Deed mijn best om te genezen, maar het mocht niet baten. Ik heb psychiaters, therapeuten, psychologen en zelfs medepatienten gesproken , in de hoop dat dit iets zou veranderen. Maar neen. Mijn ziekte(s) hebben een allesbeheersende rol in mijn leven gekregen en hebben mij ook alles afgenomen.
    IK werd buitengegooid door mijn ouders, omdat zij het niet meer aankonden, ik heb een zeer slecht contact gekregen met mijn drie zussen, ik heb amper vrienden en diegene die ik nog heb verwaarloos ik , doordat ik amper buitenkom. Ik ben gestopt met school omdat ik ontzettend depressief was, waardoor ik geen diploma heb. Ik heb sinds kort een relatie met een jongen die ik ontzettend graag zie, maar dat loopt moeilijk. Ik heb een slechte gezondheid, ben ontzettend moedeloos en angstig voor alles, ik lijk onmogelijk te kunnen genieten van zaken , kortom : ik ben uitgeput.
    Ik wil genezen, ik wil gelukkig zijn, ik wil leven.
    Hopelijk gebeurd dat ooit nog eens.

  • ik zou willen dat ik anorexia had, daar schaam ik me voor.. ik zit daarentegen met bed en kan kotsen door slechts naar mezelf in de spiegel te kijken... ik wil van mijn leven af maar de mensen om mij heen hebben mij te hard nodig... voorlopig word ik gewoon moe van mezelf... maar weer aan de lijn... op naar mijn volgende afgang... vreten, vreten, kotsen.. weegschaal, haat... voorafaan

  • vergeef mij , ik ben een hoer , ik ben ook een student met een toekomst dus ik hoef het niet te doen , ik weet het , maar ik voel me er ook niet echt schuldig over , ik snap niet wat ik mezelf mis doe met men lichaam te verkopen , en ik krijg er heel veel geld voor , ik doe niemand er iets fout mee , maar ik schaam me , ik kan nooit zo zijn als andere meisjes waarmee ik naar school ga , ik schaa

  • Ik op dezelfde avond dat ik een man leerde kennen, met hem naar bed geweest. Alsof dit al niet walgelijk genoeg is, bleek het later ook nog eens een getrouwde man te zijn. De eerste keer wist ik het niet, de tweede keer wel, maar heb ik me laten verleiden door zijn charmes.

    Er is nog een man die getrouwd is waarmee ik het bed heb gedeeld. Hij is mijn leraar. Ik was verliefd op hem. Hij deed heel de tijd pogingen om mij te verleiden, ik bleef heel de tijd nee zeggen, totdat ik mij niet meer sterk genoeg voelde. Ik heb het meer voor hem gedaan als voor mezelf, tijdens de daad voelde ik me alleen goedkoop, vies en slecht.

    Ik heb drugs gebruikt. Ik heb jaren achter elkaar gesnoven, coke gebruikt, wiet, pillen. Ik heb mijn lichaam slecht behandeld met anorexia. Ik heb mijn lichaam vreselijk slecht behandeld met slecht slapen, drank, verkeerd eten. Ik heb mij bij ex vriend gedwongen gevoeld seksuele daden te verrichten die ik niet wilde en die puur pornografisch, zonder liefde waren.

    Ik heb diezelfde ex criminele dingen zien doen en hij heeft mij verhalen verteld, waar ik hem voor had moeten aangeven.

    Ik heb me ingelaten met astrologie, tarotkaarten en hekserij.

    Ik heb Gods wegen nooit vertrouwd. Ik heb best een moeilijke jeugd gehad met mishandeling en dergelijke. Ik heb nooit vertrouwd dat God het beste met me voor had, en heb altijd het gevoel gehad dat ik er alleen voor stond en dat ik verantwoordelijk was als ik ooit een gvoel van geluk wilde vinden. Ik heb altijd mijn eigen doelen en dromen proberen na te streven, zonder naar God te luisteren.

    Ik ben totaal niet gelovig opgevoed, maar heb wel altijd de behoefte gehad te bidden en stil te staan een goede bijdrage te leveren aan de maatschappij. Waarnaar ik dan mijngebeden zond wist ik niet, want heb nog nooit de bijbel gelezen Maar pas nu ik 30 ben, voel ik echt een sterke drang om met God te praten, om een leven te leven dat in overeenstemming is met God. Om voor hem te leven.

    Hoe kun je je zonden ontoen? Hoe zit dat met Jezus en vergiffenis vragen? Ik hou van God. Ik bid nu elke dag. Maar er is nog zoveel waar ik mee zit en wat ik in mezelf geen plaatsje kan geven...

  • ik zit mt zoveel frustraties pff..
    ik ben 14 en vind myzelf zo dik en vet. kben al naar de schoolpsychologe geweest een er mt haar over gepraat.. zy heeft myn ouders dan ingelicht etc. ma pff , ik eet de laatste tyd amper of niets. niet echt de zin van myn ouders en zussen.. ik verzin dan zoiets van datk geen honger heb of ik al gegeten heb.

  • ik beken dat ik hele maal niet wil genezen van mn anorexia terwijl ik dat wel zeg om iedereen tevreden te houden ik walg van eten ik walg van mezelf als ik gegeten heb en ik wil helemaal niet aankomen ik wil gewoon blijven zoals ik ben en ik haat eten het is gewoon walgelijk dat ik het moet eten gadverdamme maar nee je moe het eten anders.....

  • ik beken dat ik al 3 jaar anorexia heb.

  • M*****,

    Ik wil slapen. Ik ben altijd alleen geweest en telkens als ik verliefd werd haatte ik mezelf zo veel erger. De eerste keer kreeg ik zware anorexia, en werd mijn automutilatie nog erger dan het al was, de tweede keer heb ik een jaar lang bijna niets gegeten, ik voelde mijn leven wegstromen en was blij dat zij uit mijn systeem was. Maar toen kwam jij, en het is nooit jouw schuld geweest.