Zucht, waarom stap ik niet gewoon op?
Er is niemand thuis, pak m'n spullen en ga gewoon weg, verdwijn.
NIEMAND op deze aardkloot heeft iets aan me.
School gefaalt, nooit gewerkt, geen vrienden, doe altijd alles fout. Het ENIGE wat ik had was mijn vriend, die me nu ook verlaten heeft. Ik was te depressief om te zien hoe goed hij me wilde helpen, nu is hij het ook zat. Niemand heeft mij nodig. Ik ben nutteloos.
Zoveel dingen die ik goed bedoel, maar krijg nieteens een kans om het duidelijk te maken.
Ik zit maar heel de dag thuis, niks te doen, onzeker, durf niks, hou niet van naar buiten gaan, geen vrienden. En daar waar ik mee probeer af te spreken zeggen altijd op het laatste moment af.
Dit leven werkt niet, waarom ben ik hier?
Waarom sprong ik niet.
Waarom was de snee niet diep genoeg.
Wat er ook gebeurt, mijn littekens zijn het bewijs van hoeveel ik van je hou. Sorry dat er meer bij komen.
Ik wil de pijn van binnen overtreffen met de pijn van buiten, van buiten voelt goed. Van binnen maakt me kapot, maar het was dit keer niet de bedoeling dat het ging bloeden =/
Je zegt dat je gewoon egoistisch wilt zijn en alleen nog aan jezelf wilt denken.. Ik wou dat ik dat ook kon, dan was ik hier allang weg.
Wat moet ik toch, ik wil weg.. Weg, tenzij je me een kans wilt geven, daar doe ik alles voor.
Je bent de enige waar ik wat aan had, de enige die van me hield, de enige die me hielp, de enige waar ik tegen kon praten, je was er altijd voor me.. nouja, dit jaar... Je bent zo belangrijk voor me, het doet zo'n pijn elke keer dat je zegt hoe goed je het hebt zo alleen.. Je bent alles wat ik had en ook alles wat ik nodig heb.. Zucht, verward.. Hoe los ik dit op..
Recente reacties
1 week 3 dagen geleden
1 week 6 dagen geleden
1 week 6 dagen geleden
2 weken 1 dag geleden
2 weken 3 dagen geleden
3 weken 21 uren geleden
5 weken 4 dagen geleden
5 weken 4 dagen geleden
5 weken 6 dagen geleden
7 weken 1 dag geleden