Vergeefmij

ok ik beken, waarom zijn dr mensen die altijd denken het beter te weten zeggen dat is je vader niet dat is je moeder niet t is niet eens je zus , kotsziek word ik ervan ik zal toch zeker wel weten van wie ik ben. kotsziek word ik van die halfslachtige propoganda denk toch eens na!!

Misschien moest ik maar eens een nachtje slapen.
Maar ik ben boos.
En ik weet niet eens waarom.
Of misschien weet ik het wel. Het is boosheid wat ik niet kan uiten, wat ik nooit heb geleerd te uiten. Wat ik heb geleerd te onderdrukken.
Maar ik weet dat ik ergens heel boos ben.
Ik voel het in mijn borstkas.
Ik voel het in mijn maag.
En misschien als ik wist waar het vandaan komt dan zou ik ermee om kunnen gaan.

Ik heb ook zo’n tegenstrijdig gevoel binnen in mijzelf.
Iets zegt: je moet niet in het verleden blijven hangen. Laat het los.
Maar hoe moet ik het loslaten als ik niet weet wat ik vasthoud?

En dan toch… terug gaan naar het verleden, de gesloten deuren openen. Ik ben er bang voor. Ik weet niet wat ik zal tegenkomen.

Maar, misschien moet ik het toch maar doen.

Oneerlijk.
Het is allemaal zo oneerlijk.
Dat is wat ik denk.
Andere mensen zijn mooier, getalenteerder, succesvoller. Waarom ben ik niet zo? Waarom ben ik alsmaar het lelijke eendje? Waarom val ik niet op? Waarom ben ik saai? Waarom ben ik niet aantrekkelijk? Oneerlijk. Het is niet eerlijk. Waarom hebben zij de betere genen geërfd? Waarom hebben zij het grotere talent? Wat kan ik nou met mijzelf en mijn leven? Het enige wat ik doe is mijzelf voor schut zetten. De hele tijd. Alsmaar wanneer ik denk dat ik iets leuks doe.
Argh.
Oneerlijk.
Waarom ben ik zo stom als ik mijzelf ben? Waarom is wie ik ben zo’n vervelend persoon. Zo’n pessimist. Zo’n dikkerd. Zo’n zeurkous. Zo’n angsthaas. Waarom zit ik in dit lichaam?
Waarom zit ik opgesloten met deze denkbeelden?
Ik wil hier helemaal niet mee zitten. Ik ben er hartstikke ontevreden mee. Ik haat dit lichaam. Ik wil het pijn doen. Ik wil het zoveel pijn doen dat ik alles vergeet. Want dit lichaam is stom en is niet waardevol. Het is geen liefde waard. Het is stom en oerlelijk.
Ik wil pijn.
Ik wil ondragelijke pijn voor dit lichaam. Want dit lichaam is …

En ik moet beter denken en vrolijker denken. Ik moet beter zijn en vrolijker zijn. Maar ik ben niet beter en ik ben niet vrolijker en ik zou mij er niet bij neer moeten leggen want dan ben ik nog zwakker dan ik eigenlijk ben.

En de reden waarom ik nog aardig ben tegen mensen. De reden waarom ik nog deze aardbodem bewandel, is omdat ik één stap verwijderd ben van een mislukking zijn, en ik heb het nog niet onder ogen durven te komen. Tot dit moment.
Want ik ben wél een mislukking.
Ik ben een absolute faal.
Ik kan niets. Ik ben niets. Ik verdien niets goeds.
Er is niets hier voor mij. En toch moet ik elke dag weer leven en nieuwe zin verzinnen.
Maar wat als ik dat niet wil? Wat als ik de moed eigenlijk al verloren heb en in een soort comateuze toestand mijn leven leid. Of lijd.

Als mensen dit lezen denken ze : wie is die slappeling? Leer eens leven kreng? Ben je niet tevreden met jezelf? Doe er dan wat aan! Want niemand anders doet er wat aan behalve jij. En als jij het niet doet, dan doet niemand het.

En die mensen hebben gelijk. Ik verdien ook geen medelijden en ook geen mededogen. Ik moet rollen in schaamte.

Ik ben boos omdat ik altijd maar denk dat er iets mis is met mij:
Oh, je hebt een pak sigaretten opgerookt vandaag: dan is er iets mis met je.
Je drinkt wijn uit een waterglas: dan is er iets mis met je.
Je eet teveel: er is iets mis met je.
Je bent dik: er is iets mis met je.
Je sport niet: er is iets mis met je.
Je hebt puistjes: er is iets mis met je.
Je bent ongelukkig: er is iets mis met je.

Maar wat als het nou okee is.
Wat als het nou gewoon okee is dat ik over 1001 mogelijkheden fantaseer waarop ik tot op het bot gepijnigd en vernederd wordt?
Wat als het nou gewoon okee is dat ik er als een slons bij loop?
Wat als het nou gewoon okee is als ik een, twee, zelfs drie pakken sigaretten op rook?
Wat als het nou gewoon okee is als ik mijzelf in mijn eentje lazarus drink?
Wat als het nou gewoon okee is als ik een compleet zinloos leven leid, of lijd.

Want als dat nou eens allemaal gewoon okee is. Dan is de kans groot dat ik mij minder als een mislukkeling ga voelen. En vanzelf andere dingen ga proberen.
Want dan hoef ik mij niet meer te schamen voor mijn verleden. Dan ga ik ook geen nieuwe dingen proberen om mijn huidige gewoontes te ontsnappen, maar gewoon, om iets nieuws te proberen. En als dat dan niet lukt, dan hoef ik mij niet te schamen als ik weer terug val in mijn oude gewoontes omdat dat ook gewoon okee is. Omdat alles okee is.

Maar hoe zorg je ervoor dat dit alles okee is?

dat ik eigenlijk niet leven wil,nu zal dat voor een ieder wel bekend zijn.
ik heb zoveel geprobeert,eerst een man gelukkig willen maken,die ongelukkig was..alleen werd hij er niet gelukkig van maar veeleisend en agressief..uiteindelijk voor mezelf gekozen en voor de kinderen.gestopt met roken en gaan autorijden en een nieuwe baan gevonden en de liefde van mijn leven.ook ben ik niet dik en lelijk

ik heb net een enorme vreetbui achter de rug, maar dat is niet zo erg ware het niet dat ik op dieet ben. ik ben niet dik hoor, maar als ik niet op mijn eten let wordt ik het wel heel snel. ik heb eerst spaghetti gegeten, dan een suikerwafel, een broodje kaas, een warme chocomel, een half blikje cola, een stuk pure chocolade. nu heb ik het gevoel alsof ik ga kotsen.