Vergeefmij

mijn vader heeft het verlkl**t twee keer hij zit aan de drank daar door heeft hij meerderen ongeluken gehad toen ik klein was heeft hij ook heel heel vaak gedronken hij sloeg me vaak we hadden ook leuke tijden maar dat is verandert ik haat hem ik kan het hem niet meer vergeven ik kan het mezelf ook niet meer vergeven want ik zit zwaar aan de druks ik drink veel ben laatst opgepakt door de politie ik haat hun ook ze pakken me op terwijl ik lig te kotsen buiten op de gront ik zat een uur in de cel te kotsen waardoor ik veel vocht was verloren ik kreeg geen water en naar een uur dachten he laten we eens de anbulanse bellen miss is dat handeg ik naar het zieken huis hat veel te veel sterke drank op alcoolvergifteging jammer is nu net twee weken geleden volgende dag lekker biertje paar gram wiet en nog wat andeen zooi me vriendin heeft me 81 keer gebelt ik haat haar haar ook ze had het de week daarna uit gemaakt omdat ze met een ander wou wist het zelf ook wel maar wou kijken waneer ze het zelf zou zeggen na een dag was het met hem ook weer uit en wou ze me terug ik met me domen hoofd ja zeggen ook al dat ik wist dat ik meteen nadat hij uit was naar een vriend was gagaan druks gebruiken en een trio met een of ander wijf van school ontmaagt en dan toch ja zeggen maar ik dwaal af ik weet niet meer wat ik moet doen ik wil er vaak een eind aan maaken ik voel me zo k*t en dan gewoon een ak-47 kopen bij een gostertje die zig mijn vriend noemt en dan iedereen dooden in mijn buurt en ze alemaal mee nemen naar hell ik vertrouw gewoon niemand meer ik bedoel ik heb gewoon nu met me vriendin afgesproken maar ga ik eem misschien wat vinden juliie wat zou ik moeten doen er een eind aan maken of nog ff leven gewoon lekker drinken enz of proberen er nog wat van te maken denk niet echt dat dat lukt maar ja en nee ik ga het niet eens proberen maar ja geen zin meer om te tiepen

groet een jongen van 15

Vader ik heb gezondigd.
Ik heb heel veel gezondigd. Ik ben een zondig mens.

Omdat dit mijn eerste keer is dat biecht, heb ik heel veel op te biechten. Ik vind het moeilijk om dit op te biechten, maar ik heb soms zieke gedachtes. Soms denk ik wel eens dat het wel eens leuk zou zijn iemand te vermoorden. Soms denk ik ook dat ik er overtuigd van ben dat het best kan, iemand vermoorden.

ik kan het niet, ik voel de walging, het misselijke gevoel omhoog komen en de tranen springen in mijn ogen, waarom voel ik deze drang van haat, nee het is geen haat het is wel woede, ik kan het niet uitleggen.
waarom kijkt hij porno?

Ik ben soms zo bang. Bang dat mijn vriend kwijt raak of hij me verlaat. Bang voor mijn nieuwe school straks, en voor de mensen die er op zitten, voor wat ik later in de toekomst moet gaan doen als beroep. Ik wil gewoon niet naar school met al dat gezeik, ik wil gewoon rustig aan doen op mijn tempo, doen wat ik leuk vind en zonder dat iedereen aan mijn kop zeurt. Ik voel me soms ook zo alleen, niemand begrijpt me echt, hoe ik me voel bij sommige dingen dat ik bang ben of boos, of verdrietig. Niemand begrijpt hoe moe ik soms ben. Dan denken ze toch: Ach die stelt zich weer aan.
Ik begrijp soms mezelf niet eens, hoe ik bijvoorbeeld op dingen reageer, dan denk ik later shit. als hij of zij het maar begrijpt en me niet in de steek laat daarom. Ik haat het dat ik zo onzeker ben over dingen. Maar ik mag dan wel zo leuk, spotaan, lief en aardig zijn. Ik voel dat soms helemaal niet. dan voel ik me stom, dom, lelijk, omdat ik weer iets gezegt heb dat ik helemaal niet zo bedoelde. Was ik nog maar een klein kind, een kind wat zich nergens druk om hoefte te maken. Een Kind wat lekker kon spelen op de schommels of in de zandbak.