• Liegen om aandacht
    Al mijn hele leven lang heb ik het idee anders te zijn, er daardoor niet bij te horen en niet de moeite waard te zij. Toch wilde ook ik graag aandacht. Ik heb hele zielige dingen gedaan om aandacht te krijgen. Als klein meisje stal ik geld van mijn ouders om snoep te kopen en uit te delen op het schoolplein. Dat kwam natuurlijk uit. En als tiener verzon ik een vriendje en ik liet zelfs een gouden hartje graveren met zijn naam om zijn bestaan te bewijzen. Ik ben nu ouder (getrouwd met een lieve man trouwens) en schaam me wel voor die domme, zielige dingen. Maar twee dingen heb ik nog nooit aan iemand opgebiecht want die zijn te erg. Als 18- jarige (?) voelde ik me vaak alleen, had het idee dat alle aandacht naar mijn andere zussen ging. Daarom - denk ik - heb ik op een gegeven moment aan mijn moeder zomaar ineens verteld dat ik in het verleden aangerand of verkracht zou zijn. Ik heb haar daar heel veel zorgen en verdriet mee bezorgd omdat ze steeds details wilde weten die ik haar natuurlijk niet kon vertellen. Ze voelde zich zo schuldig dat ze nooit iets aan mij had gemerkt...dat ze niet voor mij had kunnen zorgen... Ik heb haar vertrouwen misbruikt. Ik baal daar nu zo van want ze is nu gestorven en ik kan nooit meer opbiechten wat ik haar heb aangedaan. Nooit meer haar onterechte schuldgevoel wegnemen. Sorry mam. Ik wou dat ik het goed kon maken...

  • mijn moeder is gek, zij help haar vrienden graag, zelfs zij misbruikt haar eigen indentiteit als nodig is zij misbruikt de identiteit van haar kinderen ook, ik kan nog steeds niet opvatten voor haar gedrag, enige wat zij denkt dat zij staat open voor iedereen en denkt niet na over het consequentie, soms is onomkeerbaar.

  • ik weet het allemaal niet meer, alles is zo moeilijk! mijn verstand is het niet eens met mijn gevoel en dat ervaar ik toch wel als er lastig....wil ik door met mijn relatie of kies ik voor de spannende ander? ik durf dit niet te vertellen, zelfs aan mijn moeder niet waarvan ik weet dat ze alleen maar begrip heeft en wilt dat ik gelukkig ben. maar ik heb er zelf nog geen begrip voor.

  • vergeef me dat ik weer tegen mijn moeder tekeer ben gegaan. ik kan niet altijd alles voor mezelf houden. soms lokt ze me echt uit de tent met die kwetsende opmerkingen van haar.. dan wil ik dr echt even vertellen hoe ik me voel na alles wat ze over en tegen mij heeft gezegd.. maar ik weet dat het niks oplost. ik hoop alleen dat ze snel weer beter wordt.. ik trek het niet meer zo..

  • mijn moeder is mislukt in mijn opvoeding. waardoor ik mislukt ben; ik heb haar dit vandaag duidelijk gemaakt. maar ze ziet het nog niet;
    het spijt me dat ik nog eens probeerde; of ben ik fout?

  • ik ben een jonge moeder van 2 kleine kinderen,
    mijn man wil geen derde kind ,ik juist wel heel graag zelfs!!
    omdat ik het ,het geweldigte vind van heel de wereld.
    ik heb er ook met mijn man over gepraat maar hij staat achter zijn besluit.
    ik zit hier best heel erg mee want ik heb die verlangens nou eenmaal.
    ik zou zo graag nog een kindje van ons samen willen hebben.
    ik slik de pil en soms( i

  • ik schaam me om dit op te schrijven, maar niemand die weet wie ik ben! ik heb een hekel aan mijn zoon gekregen, het duurd zolang voordat hij volwassen is om het huis te verlaten. eke dag is weer een nachtmerrie en spanning.hulp? hoe komt u daarbij, tìs alleen de pubertijd mevrouw ,u moet alleen nog even geduld hebben , dat kan duren tot hij een jaar of 18 is..

  • ik weet niet hoe het komt, maar mijn moeder wil mij niet meer zien. mijn moeder komt uit een gezin waar geen liefde was, ik ken niemand van dat gezin, ze hebben allemaal ruzie met elkaar. mijn moeder heeft nooit liefde gekregen en kan het op een of andere manier ook niet geven denk ik. dat doet mij pijn.

  • ik weet niet waar ik moet beginnnen maar ik ga mijn hart maar even opluchten met alles wat er in me speelt.
    ik ben 23 jaar en ben zou eigenlijk heel gelukkig moeten zijn met alles wat ik heb een goede baan, een knappe vriendin , en een mooi huis maar ik ben het niet ik zie het nut van het leven niet meer.

  • lieve, lieve p. het spijt me dat ik je zo ontzettend teleur heb moeten stellen. alles wat ik niet zou willen is nu gebeurd, maar ik heb geen andere keuze! ik moet mijn eigen belang nu voorop stellen en helaas betekent dat voor jou dat ik niet meer mag denken aan jouw belang! het is nu vier weken geleden dat ik je met behulp van de politie het huis uit heb moeten zetten.