• Ik weet het allemaal niet meer. Ik hou zo ontzttend veel van haar maar kon haar nooit bereiken, heb het uiteindelijk uitgemaakt in de hoop dat ze naar zichzelf zou kijken. Na het overlijden van haar moeder is ze totaal ontspoord, ze is niet langer de persoon waar ik mee de relatie in was gestapt. Ik dacht dat het beter met haar ging, ik dacht dat ik haar kon helpen ik dacht ik dacht ik dacht. Haar vriendinnen zijn zich van geen kwaad bewust als ze maar gezellig mee gaat, ze ziet er slechter en slechter uit ik zie dr kapot gaan maar mag niks zeggen, het doet pijn om t aan te zien maar wat moet ik doen, ik kan me niet langer iets bedenken ze heeft geen zin in hulp van niemand niet ze wilt alleen bezig zijn, totaal van god los. Zelfs nu ben ik bang dat ze dit misschien leest en me weer vervloekt dat ik dit soort dingen zeg, van binnen weet ze dat het waar is maar ze blijft alles ontkennen. Ik ga kapot van binnen, omdat ik haar niet kan helpen. Vergeef me maar ik moest dit kwijt, ik heb spijt, ik voel me een mislukking en alles omdat ik haar niet helpen kan, ik wil de oude haar terug, de oude haar die in staat was te denken en verantwoording te nemen. Ik wil niet nog iemand in mijn leven naar de kloten zien gaan, niet weer en nooit meer, ik wil eruit, weg, verdwijnen alles om het niet aan te hoeven zien. Maar dat is laf, ik moet sterker zijn,beter, ik moet het proberen maar hoe! Ik ben bang voor de fouten die ze nog maken zal

  • ik, 42 jarige alleenstaande vrouw en alweer sinds '94 gescheiden. heel wat voor de kiezen gehad, los van die scheiding. was toen 32 en nog geen kinderen. en na twee kortere relaties is dat er helaas niet meer van gekomen. ik, die met 23 al zeker wist dat ik die kinderen zo ontzetend graag wilde. maar ach, we hadden toen zo'n lekker leventje, leuke banen en ik bleef het maar uitstellen.

  • Ik voel me schuldig.

    Ik ben 22 jaar, heb net mijn eerste opleiding afgerond, heb een fulltime baan met vast contract. Ik heb een heel mooi huis en ben getrouwd. Mijn man en ik hebben samen een goed inkomen.

    En toch weet ik niet wat ik met mijn leven aan moet. Ik heb zware last van moeder-gevoelens die ik probeer te onderdrukken, ik ben doordeweeks alleen en ik kan mijn man niet laten merken dat ik dat niet echt trek en ik weet niet wat ik nou met mijn toekomst aan moet qua werk. Ik vind mijn werk niet leuk meer, vooral door een collega en weet niet of ik de opleiding van mijn dromen moet gaan doen of gewoon door moet gaan met de zekerheid van mijn vaste contract..

    Ik ben heel dankbaar voor mijn leven nu, ik houd super veel van mijn man met wie ik mijn leven voor altijd wil delen, maar ik weet gewoon niet wat ik zelf wil. Qua werk, qua toekomst.. Het enige wat ik weet is dat ik het met mijn man wil....

  • mijn verhaal is erg treurig, het begint op een vrijdag nadat ik een week of twee mijn nieuwe medicatie geslikt had.

  • ik ben dus een meid van 18, en ik heb een iets jonger zusje met een stoornis.
    daardoor krijg ik nooit echt aandacht thuis, alle aandacht gaat naar haar.
    er wordt nooit gevraagd hoe het met mij is, hoe ik mij voel.
    als ik iets vertel, luistert men niet, of de enige reactie die ik krijg is:' oooh....ja....'
    (mijn vader woont niet meer hier, geen contact meer mee)

    mijn ma is verschrikkelijk l

  • ik heb ff nix te bekennen, maar binnenkort gaan mijn twee beste vrienden op vakantie. ik ben dan alleen en voel me dan ook uitzonderlijk down. ik krijg thuis alleen maar commentaar op wat ik doe. ik ben, volgens mijn moeder, een luie, tamme kut, ik kan niets goed doen, en als ik bij iemand wil blijven slapen, is het altijd een geruzie, terwijl mijn broer meestal alles mag.

  • hallo mensen,
    ik heb ff alles gelezen wat mensen hebben geschreven ik kan wel over iedereen iets zeggen maar dan wordt het een beetje lang verhaal.
    wat ik wel ff kwijt wil is dat, als je zelfmoord pleegt is het altijd kut voor de nabestande.
    het ene pijn is niet te vergelijken met een andere in het begin van dit forum leek ut net alsof ze ruzie gingen maken over wie het meeste pijn heeft.
    pij

  • Ik weet niet of ik mijn neef van 16 jaar moet aanspreken!!? Gisteren was hij op bezoek en ging computeren. Toen hij naar huis ging bemerkte ik dat hij de computer niet uitgezet had. De site waar hij aan het msn was nog actief. Mijn fout was dat ik een gelezen had wat hij schreef.

    Het ging o.a.

  • ik haat het dat ik altijd de mensen van wie ik hou kwets en ze laat doodvallen.ik haat het om hier te zijn en te wonen,want wie wil dat nou 17 jaar thuis wonend bij een vader die je mishandelt heeft vroeger,met een moeder die bezig is met verhuizen want ze heeft een ander,en een zus die 23 is en altijd wat te kankeren heeft dat je dit moet leren en dat moet doen.ik word gewoon dood en doodziek van

  • Ik walg van mijn ex vriend die porno kijkt. En dan niet zomaar porno maar hij kickt erop om te zien hoe een zus/broer het met elkaar doen of familieleden met elkaar dus jaaa ook moeder en zoon. Bah bah bah. SMERIG!