herinnering in 1997-1998
Ik wist dat zij mij leuk vond. Maar we waren geen helden in om eerlijke gevoelens uiten. Het waren onze puberjaren en we hadden niet makkelijk van onze thuis situatie. Geen ideale situatie opgegroeid. Maar we hadden behoorlijk diepe contacten en we begrepen waar we over hadden. Tot dat de kerstvakantie kwam aan. We moesten van de docenten een kerstboom opruimen. We moesten het kerstlichtjes netjes oprollen en in de doos doen. Maar het ging niet en het kerstlichtjes snoertjes zaten in de knoop. Zij ( E) ging even weg en ze zei tegen me: Ik kom zo terug. Zij (E) kwam terug met bleke gezicht en haar traan kwam uit het oog. Mijn hart ging ineens tekeer en wilde erachter haar na. Maar de docent hield me tegen. Erna heb ik haar nooit meer gezien en na het kerstvakantie kwam ik terug naar de school. Ik vroeg aan mijn docent: Waar is zij (E)? Ik kreeg geen antwoord van docent.
Toch..
Ik vergeet haar nooit meer en ik zou willen weten hoe is met haar? Ja, ik mis haar wel.
Toen ik terug denk aan die tijd, en toen begreep ik wat aan de hand is en ook haar gevoelens.
She was special in my life.
Ps: Vervloek niet mijn Nederlands en ben slechthorend. Dank U voor het begrip.
Recente reacties
1 week 3 dagen geleden
1 week 6 dagen geleden
1 week 6 dagen geleden
2 weken 1 dag geleden
2 weken 3 dagen geleden
3 weken 21 uren geleden
5 weken 4 dagen geleden
5 weken 4 dagen geleden
5 weken 6 dagen geleden
7 weken 1 dag geleden