Vergeefmij

ik ben verslaafd aan jou. hoe is het ooit zover gekomen? de dag dat je binnenkwam was het raak. je bent voor mij de ware dat durf ik hier wel toe te geven. soms vind ik het jammer dat ik getrouwd ben en jij een vriendin hebt die je echt niet kwijt wil. maar van de andere kant, ik voel dit alleen. jij ziet me denk ik als collega waar je heel erg goed mee op kunt schieten. zei je maar wat je van me vind en hoe je mij ziet. als ik het vraag draai je eromheen. ik kan je niet loslaten en ik moet steeds denken aan het moment dat ik je niet meer zal zien. en dan besef ik dat ik nu moet genieten van de tijd die we samen nog door kunnen brengen. het is zo verkeerd maar je bent echt mijn zielsverwant. haha.. raar woord maar ik voel het echt zo. en ik dacht het lucht op om dit op papier te zetten. maar van de andere kant maakt het me alleen maar meer bewust van het feit dat ik dit voor je voel.

ik ben verslaafd aan dit soort sites...i need them like every day

ik vind het misselijk hoe het ff zo hier neer gezet wordt. moeten wij ons soms mee laten sleuren in de zieke geest van iemand? halloooooooooooooo ik heb een kind en ik ben alcohlol verslaafd en ik heb mijn kind momenteel niet bij me. moet ik gvd soms bang zijn dat ie ooit in het gevaar loopt van zo'n gestoorde gek? en wij mogen niet kankeren op deze pagina?

hoe komt het toch di.. dat ik verslaafd aan je ben? komt het omdat ik eigelijk een meisje had moeten zijn, of jij misschien? want ik vind je zo prachtig, ik moet zo uitkijken niet te lang naar je prachtige gezicht, je lieve ogen en je schattige mond te kijken.. je bent zooo volmaakt ik ben verliefd op je al meer dan een jaar en ik ga bijna dagelijks met je om maar jij hebt niets in de gaten, je bent me beste vriend en je weet van nix lief omdat ik zoveel van je hou dat ik je respecteer en daarom niets durf te zeggen maar ook omdat ik bang ben dat ik dan niet meer met je om mag of zal gaan als jij weet hoe gehecht ik aan je ben... ik mis je zo, al op het moment dat je je omdraait, ik hou zo van je, je bent zo perfect, ik ben verslaafd aan jou en jij weet van nix, lief... wat moet ik doen ik leef alleen nog maar voor jou, voor de rest boeit niets me meer, wanneer krijg ik nou eens een ongeluk dan ben ik ervan af van deze dagelijkse strijd om me in te houden. aaaauuuuw ik moet me zo beheersen je niet aan te raken, want dat is alles wat ik wil, ik moet me zo beheersen waarom heb ik deze zinloze verslaving maar het is zo geweldig je te zien en je te beleven er is geen mens met een mooier uiterlijk en leuker karakter dan jij, wat een hopeloos en uitzichtloos leven maar ik blijf maar gewoon ademen, mijn grootste wens is dat ik je het kon vertellen, maar dan kan ik niet meer verderleven want het mag niet van jouW en mijn familie en ik kan niet geloven dat jij het ook wilt, jij kan het vast niet aanvaarden, ik ben zo bang dat je me verlaat... en o wereld horen jullie mij niet ik wl het uitschreeuwen dat ik van hem hou, wat een dilemma, ik ben 28 en verliefd als een jongetje