• yo, volgens mij ben ik al meer dan een jaar verliefd op een studiegenootje. ze is te leuk en best apart waar ik echt op val. ik heb alleen niet het inzicht om er werk van te maken want ik vrees dat ik m'n vriendschappelijke relatie met haar verspeel. dat is namelijk eerder met een hele reeks meiden gebeurd.

  • Ja, ik ben niet zo blij op mijn werk..
    Ik doe eigenlijk niet zo heel veel bijzonders.
    60% van de tijd zit ik alleen maar vrachtbrieven in te kloppen ja...
    Het is een saai bestaan, ja, ik heb een inhoudsloos leven.
    Niemand wil zo stage bij ons lopen.
    Ja, dat is niet leuk om te beseffen.

  • volgens mij klopt het wel dat je hypocriet moet zijn om het te maken! ijver en hard werk worden niet meer gewaardeerd, maar met iemand anders werk gaan lopen wel...

  • er was een tijd dat ik dacht dat niemand tussen mij en mijn kinderen zou kunnen komen. toen brak er een tijd aan dat ik mijn tijd moest verdelen tussen de kinderen en de nieuwe partner. samen ging niet, het was echt een kwestie van verdelen. dat was niet te doen want de dagen zonder partner waren onhoudbaar. door wat negatieve ervaringen heb ik besloten om maar helemaal bij hem te gaan wonen.

  • sinds een aantal jaren heb ik een bisexuele realatie met mijn beste vriend. we zijn beiden getrouwd, maar onze vrouwtjes weten van niks. hij kan mij klaar laten komen zoals geen een vrouw dat ooit heeft gekund. zodra de meiden aan het werk zijn zoeken we elkaar op en liggen we heerlijk te geilen. zijn lul is echt heerlijk. ik hoop dat we het nog lang samen mogen en kunnen doen.

  • ik zit 'vast'. Sinds kerst ben ik als een tierelier aan het werk gegaan met mijn scripties. Ik begon waarmee ik geeindigd was, mijn tweede academiejaar. Deze was het dichtste bij, dus daarvan had ik nog alle kennis. Hierna ben i k verder gegaan met het eerste jaar van de acadamie, waarvoor wij twee verschillende scripties moeten schrijven.

  • Ik baal van mezelf... Heb me een heel aantal jaren flink vertieft gevoelt en het ging eigenlijk de laatste drie jaar stukken beter, maar nu ben ik weer deels terug in mijn oude straatje.... Kheb t eten weer niet onder controle, mijn negatieve gedachten nemen weer te overhand en ook de drang om flink te blowen komt weer terug! Ik vind het zo'n tegenvaller, ik heb helemaal geen zin om me zo verneukt te voelen, maar heb ook even de energie niet om mezelf flink onder mn hol te schoppen. Ik weet wel dat ik t niet allemaal zelf kan doen maar om hulp te zoeken, tja, dan wordt het allemaal zo echt. Ik ken mezelf, kan dan heel er opgaan in die 'patientrol'. Had toendertijd af en toe het idee dat het alleen maar verergerde, alsof er ECHT iets mis is met me, en dat vind ik eigenlijk niet. Ik weet dat het niet helemaal goed zit, maar er aan toegeven, nah.... Kwil er ook niet met mijn vrienden/familie over hebben omdat ik echt niet wil dat ze zich weer zorgen gaan maken. Ik weet dat ze me graag willen helpen, maar ik vind het zooo moeilijk om me daaraan over te geven, voor mijn gevoel heb ik mezelf zo in de shit geholpen en moet ik mezelf er ook maar weer uit trekken!

    Voel me echt een domme doos, loop ik alweer te denken aan manieren om mezelf van kant te maken, en dan, tja, dan ben je er niet meer, wat ben ik er dan mee opgeschoten?! Idd, helemaal niets. Ik wil helemaal niet dood, absolutely not, maar ik wil me ook niet voelen zoals ik me nu voel. Tis meer zoeken naar een manier om mijn leven nu even op pauze te zetten en dan weer terug te komen als ik me weer goed voel.. Eigenlijk lijkt het ook wel op luiheid, me wel beter willen voelen, maar niet het werk willen en (als mijn negatieve gedachten de overhand nemen) kunnen doen.

    Maar goed, conclusie van dit verhaal, ik moet maar even heeel erg hard met mezelf aan het werk, en dan zal het zeker beter worden!!

  • ja mensen. Ik ben lesbisch en ben een zeer leuke meid . Ik zal je vertellen.
    Ik werk heel mooi groot kantoor ergens in de randstad.
    Het is keurig en alles staat klaar voor mij nieuwe werk.
    Ik begon in te werken en begint mensen kennen. Het zijn lieve mensen en lieve leidinggevende.
    Ruim 2 maanden ontdekte ik opeens een leuke meid uit mijn andere afdeling. Zij zat steeds maar mij te kijken en zei te vaak: Hoi.
    Zij en ik durven niet te veel zeggen en kan alleen maar elkaar kijken zonder woorden. Anders spitsen de collega's van mij hun oren. In mijn afdeling is absoluut ambtgeheim. Er mag dus geen anderen collega's uit andere afdeling in mijn afdeling komen.
    Totdat het begon sneeuwen in nederland. Ja ik kwam netjes op tijd en haalde een warme koffie. Toen kwam zij aan lopen en geheel warm aangekleed. Het stond echt super bij haar. Heel verlegen lacht ze naar me en drukte ook de koffie uit de automaat.
    Ik zei: Het is koud buiten en ik kom normaal gesproken met de scooter naar de station.
    Zij: oh normaal gesproken met de scooter en nu?
    Ik: Met de fiets naar de station.Zij: dat is wel koud,hoor. Ik: ja ik weet en dan moet nog ook over de gladde burg. Zij: dat kan je toch niet overheen fietsen! Wat zag ik nou goed? Ik keek nog eens en mijn ogen zag duidelijk: haar ogen glinsteren van pret en zo gedrag van haar: Ik heb lekker gepraat met haar en dat is zo leuke meid. Dat was duidelijk voor me.
    Ik zei: ja wel rustig aan fietsen en dan kom ik wel aan het over kant. Want daar in de stad is er 4 bruggen en dus ook al rij ik om. Ik moet toch weer de brug over.
    Het moet toch over kant. Zo ben ik naar station gekomen en naar de werk gekomen. Zij: ja dan heb jij mij gezien en gepraat.
    Ik werd stil en keek naar haar: das zo.
    Toen kwam leidinggevende aansjokken en toen ging ik naar mijn kantoor. Ik zag haar al lopen met haar big smile.

    Week later: Hee goeie morgen! Ik keek achterom en dacht: oh zij weer, ik zei: hey goeiemorgen.
    Het was dit moment heel vrolijke boel en we hoeven weer steeds elkaar kijken en lachen.

    Maar het doet men denken aan mijn oude tijd. Dat gebeurde dit ook al zoiets. In mijn verleden was hele slechte tijd. Die meid is weg en ja ze leeft niet meer. Inclusief mijn goede vriendin ligt al 10 jaar in de graf en ze werd vermoord door haar broer. Zij was diegene dat het wist wie ik ben.
    Toen wiste niemand dat ik lesbisch was/ben.

    Nu voelt het of zij mij meer wilt, ja het is een lieve meid uit de andere afdeling.
    Denk je dat zij mij wilt en dat zij verliefd is op mij?

  • ik trek het leven niet meer - en toch blijf ik functioneren "waarom?"

    - ik zit in de wao door een dronken 'gek' en ben mijn levensfacetten kwijtgeraakt (werk, inkomsten, gezondheid, dromen...) al 5 jaar lang strijd ik....

    ik ben mezelf kwijt en nu
    ben ik ook jou kwijt!

    ik kan niet nog een verlies handelen (zeker omdat ik weet dat jij verder gaat) - ik trek het leven niet meer!

  • hoi mensen, ik ben 18jaar.
    ik had een relatie met een jongen van 19 waarmee ik bijna 3jaar een relatie had, en dat heb ik kapot gemaakt met dat ik vreemd ben gegaan.
    ik baal hier goed van.
    die jongen houd nog van mij en wil mij niet terug en dat begrijp ik goed.
    maar ik hou zielsveel van hem en en denk veel aan hem en ik mis de dingen wat ik altijd met hem heb gedaan.
    onze laatste maanden was